یعنی چه
ترکیب «برخوردار و کامیاب» به فردی اشاره دارد که علاوه بر داشتن نعمتها، امکانات مادی یا معنوی و رفاه (برخوردار)، در مسیر زندگی به اهداف، خواستهها و آرزوهای خود دست یافته و طعم پیروزی و خوشبختی را چشیده است (کامیاب).
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب واژگانی به صورت [بَر + خُور + دار] و [کام + یاب] است که هر دو از واژههای اصیل زبان فارسی هستند.
در جدول
این عبارت در جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان صفت برای افراد موفق و متنعم به کار میرود و طول واژه اصلی آن ۱۵ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن میتوان از واژگانی که مفهوم همزمان دارندگی و موفقیت را میرسانند استفاده کرد.
به فارسی
معادلهای فارسی اصیل و مترادف این ترکیب عبارتند از: متنعم، متمتع، مستفیض، بختیار، سعادتمند، پیروز، کامران، کامکار و شادکام.
در قرآن
این ترکیب عینا در قرآن کریم وجود ندارد؛ اما از نظر مفهومی به واژههایی مانند «فلاح» (رستگاری و کامیابی)، «مفلحون» و عباراتی نظیر «مُتَمَتِّعُونَ» یا «فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ» (روزیمند و شادمان در بهشت) بسیار نزدیک است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و نمادشناسی، این ترکیب مظهر «درخت بارور و پرثمر» یا «هما» (مرغ سعادت) است که نشانههای رسیدن به آرزوها، داشتن برکت و چشیدن طعم خوشبختی واقعی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل برخوردار و کامیاب
عبارت «برخوردار و کامیاب» یک ترکیب وصفی زیبای فارسی است که از دو صفت اصیل «برخوردار» (دارای ثمر، متمتع و صاحب نعمت) و «کامیاب» (رسیده به کام و آرزو) تشکیل شده است. این اصطلاح همزمان به دو جنبه مهم از یک زندگی ایدهآل اشاره دارد: اول داشتن امکانات و مواهب مادی و معنوی، و دوم حس رضایت و موفقیتی که از تحقق اهداف حاصل میشود.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، فردی را برخوردار و کامیاب میدانند که بخت با او یار بوده و توانسته است با تکیه بر داشتههای خود به پیروزی و سعادت برسد. این مفهوم در سنتهای فرهنگی ما معمولاً با تصاویری چون درخت پربار یا سایه همای سعادت تصویر میشود و مترادفهای فراوانی همچون کامروا، متنعم و شادکام دارد.