یعنی چه
ترکیب «امیدوار و مطمئن» نشاندهنده حالتی روحی و ذهنی است که در آن فرد نه تنها با خوشبینی و دلگرمی در انتظار رخ دادن امور نیکو در آینده است (امیدوار)، بلکه در زمان حال نیز دچار شک، تردید، اضطراب و نگرانی نیست و وثوق کامل و خاطرجمعی دارد (مطمئن).
تلفظ
واژه اول به صورت [o-mid-vār] با واو عطف [va] به واژه دوم یعنی [mot-ma-’en] متصل میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، عبارت «امیدوار و مطمئن» به عنوان پاسخ یک عبارت وصفی با ۱۳ حرف شناخته میشود.
به انگلیسی
برای معادلسازی این ترکیب در زبان انگلیسی، واژههای مربوط به امید (Hopeful/Optimistic) در کنار واژههای استواری و اطمینان (Confident/Sure/Assured) قرار میگیرند.
به عربی
در زبان عربی مفهوم امیدوار با واژگانی چون راجی یا متفائل، و مفهوم مطمئن با صفت مشبهه مطمئن یا واثق بیان میشود.
به فارسی
در برگردان خالصتر یا یافتن مترادفهای فارسی میتوان این ترکیب را به صورت «آرزومند و خاطرجمع»، «دلگرم و آسودهخاطر» یا «رجامند و بیشبهه» معنا کرد.
در قرآن
خودِ این ترکیب فارسی در قرآن نیست، اما ریشههای مفهومی آن وجود دارد؛ مفهوم امید با واژه «رجاء» (مانند یَرجُونَ رَحمَتَ الله) و واژه مطمئن صراحتاً در آیاتی مانند «یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ» (سوره فجر، آیه ۲۷) به معنی نفس آرامشیافته و مطمئن به خدا و همچنین «وَلَٰكِنْ لِیَطْمَئِنَّ قَلْبِی» (سوره بقره، آیه ۲۶۰) آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل امیدوار و مطمئن
عبارت «امیدوار و مطمئن» پیوندی پویا میان دو حالت روانی ارزشمند یعنی «امید» و «اطمینان» ایجاد میکند. انسان امیدوار رو به سوی آینده دارد، چشمانتظار روزهای بهتر و گشایشهای نیکو است و انگیزه حرکت خود را از این دلگرمی میگیرد. از سوی دیگر، مطمئن بودن به این حالت روحی ثبات و استقرار میبخشد؛ چرا که شک، تردید و اضطرابهای مسیر را کنار میزند و آرامش خاطری عمیق بر وجود فرد حاکم میکند.
در متون دینی، ادبی و عرفانی، ترکیب این دو صفت والاترین مرتبه سلوک و آرامش درونی است؛ جایی که فرد نه تنها به رحمت و فضل الهی در آینده چشم دارد (رجاء)، بلکه قلبش در زمان حال به مرتبه طمأنینه و یقین کامل رسیده و از طوفان حوادث لرزانی به خود راه نمیدهد؛ مانند نماد لنگر و صخره که ثبات و آرامش را در اوج تلاطم تداعی میکنند.