یعنی چه
فیلسوفان شکل جمع واژهٔ «فیلسوف» است. این کلمه در لغت به معنی «دوستداران حکمت و خرد» است و در اصطلاح به کسانی گفته میشود که با نیروی عقل، منطق و استدلال به بررسی پرسشهای بنیادین جهان، هستی، شناخت و اخلاق میپردازند.
مترادف
واژههایی که مفهومِ دانایی، تفکر عمیق و تخصص در حکمت را میرسانند، به عنوان مترادف این کلمه شناخته میشوند.
متضاد
در تاریخ باستان سوفسطائیان در تقابل با فیلسوفان بودند و در کاربرد عام نیز افراد سطحینگر یا ناآگاه متضاد آن محسوب میشوند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه واژهٔ یونانی وارد شده به عربی و فارسی مشتق شدهاند و با مفهوم تفکر فلسفی در ارتباط هستند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، اگر پرسش درباره دانشمندان هستیشناسی یا دوستداران خرد با تعداد حروف مشخص باشد، این واژهها کاربرد دارند.
به انگلیسی
این کلمه در زبانهای دیگر نیز ریشه در همان واژه یونانی باستان دارد و به شکلهای مشابهی تلفظ و نگارش میشود.
جمعبندی و توضیح کامل فیلسوفان
واژهٔ «فیلسوفان» ریشه در زبان یونان باستان دارد و معرب کلمهٔ «فیلوسوفوس» به معنای دوستدار حکمت است. نخستین بار فیثاغورس برای تواضع و نشان دادن این که دانای مطلق تنها خداوند است، خود را فیلسوف نامید. این کلمه امروزه به دانشمندان و متفکرانی اطلاق میشود که با ابزار عقل و منطق به سراغ پاسخ دادن به پرسشهای کلان بشری میروند.
در فرهنگهای مختلف، نمادهای متفاوتی برای فیلسوفان در نظر گرفته شده است؛ از جمله «جغد مینروا» که نشانهٔ بینایی در تاریکی و تفکر عمیق است و مجسمهٔ معروف «اندیشگر» اثر آگوست رودن. اگرچه این واژه به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده، اما مفاهیم مترادف و ارزشمندی همچون «حکمت» و «اولوا الألباب» (صاحبان خرد) بارها در آیات الهی ستایش شدهاند.