یعنی چه
زعارت یک واژهٔ عربیِ واردشده به زبان فارسی است که به ویژگیهای اخلاقی منفی نظیر تندخویی، کجخلقی و خشونت طبع اشاره دارد. این کلمه در متون کهن ادبی و تاریخی مانند تاریخ بیهقی برای توصیف افراد تندمزاج به کار رفته است.
تنزّه
این واژه در زبان فارسی به صورت «زَعارَت» و در زبان عربی به صورت «زَعارَة» تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند بدخویی، کجخلقی و تندمزاجی مد نظر است که خود واژهٔ زعارت دارای ۵ حرف میباشد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم زعارت در زبان انگلیسی از عباراتی استفاده میشود که نشاندهندهٔ خلقوضوی تند و ناپایدار است.
به عربی
واژهٔ زعارت اصالتاً عربی و مشتق از ریشه «ز ع ر» است که دقیقاً همین معنای سوء خلق و خشونت رفتاری را افاده میکند.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی برای این واژه شامل بدخویی، تندمزاجی، خشونت طبع و ناسازگاری است که مفهوم عدم اعتدال در رفتار با دیگران را میرسانند.
نماد چیست
زعارت نماد و مظهر مشخصی در طبیعت ندارد، اما در ادبیات فارسی به عنوان نمادی از تلخی رفتار، عدم اعتدال اخلاقی و روحیهٔ ناسازگار انسانها به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل زعارت
واژهٔ زعارت یک اسم مصدر عربی است که از ریشه ثلاثی «ز ع ر» (به معنی بدخو شدن یا اندک شدن مو) گرفته شده و به زبان فارسی راه یافته است. این کلمه در زبان فارسی دقیقاً به معنای بدخویی، سوءِ خلق، تندمزاجی و کجخلقی به کار میرود و در متون کهن و اصیل ادبی مانند تاریخ بیهقی، برای توصیف رفتارهای خشن و تند افراد استفاده شده است.
از نظر معنایی، متضادهای این واژه شامل خوشخویی، حُسنِ خلق، ملایمت و بردباری هستند؛ مفاهیمی که در مقابل تندخویی و ناسازگاریِ نهفته در واژهٔ زعارت قرار میگیرند. این واژه در قرآن کریم به کار نرفته و کاربرد آن بیشتر محدود به ادبیات مکتوب تاریخی و منثور فارسی است.
در مجموع، زعارت نمایانگر یک ویژگی اخلاقی منفی و تلخی رفتار انسانی است که روحیهٔ ناسازگاری و خشونت طبع را در فرد توصیف میکند و امروزه بیشتر در حل جدول یا مطالعهٔ متون کهن به چشم میخورد.