یعنی چه
این کلمه یک ترکیب قرآنی و عربی است که از دو بخش «زینة» (به معنی زیور و آراستگی) و «کُم» (ضمیر متصل مخاطب به معنی شما) تشکیل شده و به مفهوم مایه زیبایی یا پوشش آراسته برای شماست.
تنزین
در قرائت فصیح عربی و قرآنی، این واژه به صورت زِینَتَکُمْ (zeynatakum) با فتحة روی حرف تاء و سکون روی میم پایانی خوانده میشود.
در جدول
این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد و در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان راهنمای «آراستگی شما در قرآن» مطرح میشود.
به انگلیسی
این عبارات انگلیسی به طور دقیق مفهوم «زیور و آراستگی متعلق به شما» را منتقل میکنند.
به عربی
از آنجا که اصل واژه عربی است، ترکیبات هممعنی آن در این زبان شامل حلیه و زخرفه به همراه ضمیر مخاطب است.
به ترکی
واژه Süs به معنای زینت و پسوند -ünüz نشاندهنده مالکیت دوم شخص جمع (شما) است.
به فارسی
این واژه به عنوان یک کلمه مستقل در زبان فارسی اصیل کاربرد ندارد و صرفاً به عنوان یک ترکیب و وامواژه قرآنی در متون مذهبی، تفسیری و ادبی ترجمه میشود.
نماد چیست
خود ترکیب دستوری نماد خاصی ندارد، اما واژه پایه آن یعنی «زینت»، در فرهنگ اسلامی و قرآنی نماد زیباییهای حلال، آراستگی در عبادت، و گاهی تمثیلی از فریبندگی و جذابیتهای گذرا دنیوی است.
جمعبندی و توضیح کامل زینتکم
واژه «زینتکم» یک ترکیب دستوری و قرآنی از ریشه عربی (ز-ی-ن) است که از پیوند اسم «زینت» و ضمیر مخاطب «کم» ایجاد شده و معنای دقیق آن «آراستگی شما» یا «زیور شما» است. این کلمه به طور مستقل در زبان فارسی جایگاهی ندارد و بیشترین شهرت خود را مدیون آیه ۳۱ سوره اعراف («خُذُوا زِینَتَکُمْ عِندَ کُلِّ مَسْجِدٍ») است که در آن مؤمنان به آراستگی و پوشش مناسب هنگام عبادت فراخوانده شدهاند.
در تفاسیر اسلامی، مفهوم زینت در این ترکیب هم شامل ابعاد مادی مانند لباس پاکیزه و بوی خوش میگردد و هم ابعاد معنوی مانند اخلاق نیکو و صفات پسندیده را در بر میگیرد. ریشه این واژه همخانواده کلماتی چون تزیین، مزین و زینت است که همگی مفهوم بخشیدن زیبایی به یک پدیده را دنبال میکنند.