یعنی چه
این اصطلاح در جامعهشناسی و روانشناسی اجتماعی به مجموعهای از افراد یاد میشود که به دلیل یک حادثه، کشش یا محرک آنی و مشترک در یک مکان فیزیکی گرد هم میآیند. ویژگی اصلی آنها نداشتن سازماندهی قبلی، غلبه احساسات بر عقلانیت، موقتی بودن ارتباط و از دست رفتن موقت هویت فردی در هویت جمعی است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واژهبست یا اضافه است: اَنبوه (anbōh) به معنای متراکم و بسیار، و خَلق (khalgh) با فتح خاء به معنای مردم و آفریدگان.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند توده، جماعت، ازدحام و غوغا به عنوان پاسخهای جایگزین برای این مفهوم شناخته میشوند.
به انگلیسی
در متون تخصصی علوم اجتماعی، علاوه بر Crowd، بسته به بافت متن از واژههایی چون Mass یا Mob (توده احساسی یا شورشی) نیز استفاده میشود.
به فارسی
این ترکیب از دو جزء ساختار یافته است: «انبوه» با ریشه فارسی میانه (anbōh) به معنی فراوان و متراکم، و «خلق» وامواژه عربی به معنی مردم. مترادفهای آن شامل توده، جمعیت کثیر و عوامالناس است. متضاد آن نیز گروه ساختیافته، سازمان و نخبگان است.
در قرآن
عین ترکیب «انبوه خلق» در قرآن وجود ندارد. با این حال واژه «خلق» بارها به معنی آفرینش و آفریدگان آمده است. مفاهیم نزدیک به تجمعات ناآگاه یا هیجانی در قرآن با واژههایی مانند «النّاس» (در بافت عدم تعقل اکثریت) یا «غُثاء» (خاشاک روی سیلاب، به نشانه جمعیت کثیر اما بیهدف) توصیف شده است.
نماد چیست
در نشانهشناسی اجتماعی، این اصطلاح نماد اجتماع انسانی غیرسازمانیافته و قدرت جمعی خودجوش است. موج دریا نشاندهنده حرکت تقلیدی و توفانی آن است و آتش سرکش به معنای فوران ناگهانی احساسات و فروکش کردن سریع آن تفسیر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل انبوه خلق
اصطلاح «انبوه خلق» یک ترکیب وصفی مقلوب یا اضافه قطعی مدرن در زبان فارسی است که برای معادلسازی مفاهیم علوم اجتماعی و روانشناسی تودهها وارد ادبیات معاصر شده است. این واژه به تجمعات انسانی فشرده و موقتی اشاره دارد که بر خلاف گروهها و سازمانها، از ساختار رسمی یا هدف بلندمدت برخوردار نیستند و رفتار آنها بیشتر تحت تأثیر غلیان احساسات و تقلید کورکورانه شکل میگیرد.
از نظر ریشهشناسی، این اصطلاح ترکیبی از «انبوه» (واژه اصیل فارسی به معنی متراکم) و «خلق» (واژه عربی به معنی مردم) است. گرچه در فرهنگهای لغت کهن به عنوان مدخل مستقل یافت نمیشود، اما معنای اصطلاحی آن در جامعهشناسی مدرن کاملاً دقیق و مشخص است و به پدیدههایی مثل تجمع مردم در صحنه یک حادثه یا مسابقه ورزشی اشاره دارد.