یعنی چه
این واژه در معنای عمومی به هر چیز چسبناک و حاوی صمغ یا رزین گیاهی اشاره دارد. در اصطلاح تخصصی مهندسی عمران و آزمایش قیر، به میزان شکلپذیری، قابلیت کشش و طول نمونه قیر پیش از پاره شدن بر حسب سانتیمتر، خاصیت انگمی گفته میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت اَنگَمی (angami) است که از واژهٔ پایهٔ اَنگَم (به معنی صمغ) به همراه یای نسبت ساخته شده است.
در جدول
پاسخ دقیق این مدخل در جدول ۵ حرف دارد و معمولاً به عنوان صفت برای مواد صمغی یا به عنوان ویژگی قیر پرسش میشود.
به انگلیسی
در متون عمومی و گیاهشناسی از معادل Resinous و در متون مهندسی عمران و آزمایشگاه آسفالت از واژه Ductility استفاده میشود.
به ترکی
برای توصیف ویژگی صمغی درختان از واژه Reçineli و در توصیف آزمایشهای فنی عمران از Sünme استفاده میگردد.
به فارسی
برگردانها و واژههای جایگزین فارسی این اصطلاح شامل صمغی، چسبناک، شیرهدار و در کاربرد علمی معادل کلماتی چون شکلپذیری و میزان انعطاف خمیری است.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک مفهوم مستقل نماد فرهنگی یا اسطورهای ثبتشدهای ندارد؛ اما در ادبیات فنی و مهندسی، نماد و شاخص میزان مقاومت انعطافپذیر مخلوطهای قیر و آسفالت در برابر سرما و پیشگیری از ترکخوردگی بهشمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل انگمی
واژهٔ «انگمی» صفت نسبی ساخته شده از واژهٔ اصیل فارسی «انگم» (به معنی صمغ، رزین یا شیرهٔ چسبناک درختان) است. این کلمه در زبان فارسی دو کاربرد کاملاً مجزا دارد؛ در ادبیات عمومی و گیاهشناسی به معنای هر ماده یا درختی است که دارای صمغ و حالت چسبناک یا ژلاتینی باشد.
در کاربرد دوم که یک اصطلاح کاملاً تخصصی در مهندسی عمران و آزمایشگاه راهسازی است، به خاصیت شکلپذیری، کششپذیری یا میزان طول نمونهٔ قیر درست پیش از پاره شدن (بر حسب سانتیمتر) «خاصیت انگمی» یا داکتیلیته میگویند. این ویژگی نشاندهنده میزان انعطافپذیری و مقاومت آسفالت در برابر ترکخوردگی ناشی از تغییرات دما است.