یعنی چه
واژه هلاکی صفت نسبی است و به ویژگی یا حالتی اشاره دارد که به هلاک، مرگ، تباهی و سقوط متمایل یا دچار شده است. این کلمه در ادبیات کلاسیک به معنای کشتار و نابودی نیز به کار رفته است.
تلفظ
این واژه با فتح حرف اول (هـ) و سکون سایر حروف به صورت هَ-لا-کی تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این واژه در جدول ۵ حرف دارد و از گزینههای مشابه میتوان به هلاکت اشاره کرد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، از کلمات مربوط به نابودی یا صفتهای مرگبار استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از صفت نسبی هلاکیّ یا مشتقات دیگر ریشه هلاک استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و خالص فارسی این واژه شامل گزینههایی چون تباهشدنی، فانی، زیانکار و مایه مرگ و نیستی هستند.
در قرآن
عین واژه «هلاکی» با یای نسبت در قرآن کریم یافت نمیشود؛ با این حال، ریشه اصلی آن یعنی «هَلَکَ» و مشتقاتی چون «التهلکه» (مانند آیه ۱۹۵ سوره بقره) کاربرد فراوانی در معنای سقوط و نابودی دارند.
نماد چیست
این واژه فاقد نمادشناسی فرهنگی یا اسطورهای ویژه است و در متنهای کهن صرفاً به عنوان تصویری ادبی برای نمایش مرگ، تباهی و قتلعام استفاده میشده است. همچنین نام دو شاعر قرن نهم و دهم هجری (هلاکی هروی و هلاکی همدانی) بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل هلاکی
واژه «هلاکی» یک صفت نسبی در زبان فارسی است که از ریشه عربی «ه ل ک» (به معنی مردن و نیست شدن) گرفته شده و با الحاق «ی» نسبت ساخته شده است. این واژه به هر چیزی که متمایل به فنا، نابودی، مرگ و سقوط باشد اشاره دارد و در ادبیات کهن گاه به معنای کشتار و تباهی نیز استعمال شده است.
اگرچه این کلمه در فارسی معیار امروز کاربرد روزمره و فراوانی ندارد، اما شناخت ریشه و مشتقات همخانواده آن مانند هلاک، هلاکت، مهلک و تهلکه به درک بهتر متون کلاسیک کمک میکند. همچنین در تاریخ ادبیات ایران، این کلمه تخلص دو تن از شاعران گذشته بوده است.
در ساختار مسابقات و جداول کلمات متقاطع، هلاکی به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی شناخته میشود و معادلهای انگلیسی آن بر مفاهیمی همچون ویرانگری، فناپذیری و مرگآوری دلالت دارند.