یعنی چه
واژه «خوفهم» یک کلمه مستقل فارسی نیست، بلکه ترکیبی عربی است که از بخش «خوف» به معنای ترس و ضمیر متصل «هم» به معنای آنها یا ایشان ساخته شده است. این ترکیب به حالت روانی انتظار وقوع یک امر ناخوشایند یا زیانبار در یک گروه اشاره دارد.
تلفظ
این ترکیب در اصل عربی با سکون روی واو و کسرِ فاء و هاء خوانده میشود (خَوْفِهِمْ) که در زبان فارسی معمولاً به صورت روانتر و بدون رعایت کامل اعراب عربی نیز تلفظ میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر طراح به عبارات قرآنی یا ترکیبات عربی متون مذهبی اشاره داشته باشد، پاسخ این کلمه ۵ حرفی خود «خوفهم» خواهد بود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مالکیت ترس به یک گروه سوم شخص جمع، از ترکیب صفت ملکی along با اسم استفاده میشود.
به عربی
این ساختار کاملاً عربی و فصیح است و از الحاق ضمیر غایب جمع مذکر به اسم مصدر خوف ایجاد شده است.
به ترکی
در زبان ترکی با افزودن پسوند مالکیت جمع به واژه Korku (ترس)، مفهوم خوفهم ساخته میشود.
به فارسی
از آنجا که این کلمه یک ساختار ترکیبی عربی دارد، واژه واحد و بومی برای آن در فارسی نیست و باید آن را به صورت ترکیب مضاف و مضافالیه مثل «ترسِ آنها» یا «واهمهٔ ایشان» ترجمه کرد. گاهی نیز ممکن است با واژههایی مانند خوشفهم یا خُرفهم اشتباه گرفته شود.
در قرآن
این ترکیب دقیقاً در قرآن کریم به کار رفته است؛ از جمله در آیه استخلاف (سوره نور، آیه ۵۵) که خداوند میفرماید: «وَلَیُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا» به این معنی که پروردگار پس از دوران بیم و ترسشان، به آنها امنیت و آرامش عطا میکند.
جمعبندی و توضیح کامل خوفهم
عبارت «خوفهم» یک واژه مستقل، بسیط یا بومی در زبان فارسی به شمار نمیرود. این کلمه در واقع یک ترکیب پرکاربرد عربی (اسم + ضمیر متصل سوم شخص جمع) است که به معنای «ترسِ آنها» یا «بیم و هراس ایشان» میباشد. ریشه اصلی آن «خ و ف» بوده و در زبان فارسی بیشتر در متون مذهبی، ادعیه و ترجمههای قرآنی دیده میشود.
به دلیل ساختار خاصی که دارد، در زبان فارسی معنای مستقلی به جز ترجمه تحتاللفظیاش ندارد. با این حال، در ادبیات قرآنی مفهوم بسیار عمیقی دارد و معمولاً در تقابل با مفهوم «امنیت» و «آرامش» به کار میرود؛ همانطور که در آیه ۵۵ سوره مبارکه نور به تبدیل شدن ترس مؤمنان به امنیت اشاره شده است.
گاهی در جستجوهای اینترنتی ممکن است کاربران این واژه را به دلیل شباهت ظاهری با اصطلاحات عامیانه یا کلماتی چون «خوشفهم» یا «خُرفهم» اشتباه بگیرند، اما حقیقت قطعی علمی و زبانشناختی آن، همان ترکیب عربیِ مضاف و مضافالیه به معنای هراسِ آنان است.