یعنی چه
سلوکیه نام مجموعهای از شهرهای باستانی در خاورمیانه است که مشهورترین آنها سلوکیه بر دجله در عراق امروزی است. این شهر هلنیستی به عنوان پایتخت امپراتوری سلوکیان توسط سلوکوس اول نیکاتور بنا شد.
تلفظ
تلفظ این واژه تاریخی به صورت سَلوکیه (Salukiya) است که به واسطه انتساب به سلسله سلوکیان یا شخص سلوکوس نامگذاری شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد و به عنوان پایتخت باستانی سلوکیان یا شهری باستانی بر کرانه دجله شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این شهر باستانی از واژه Seleucia و برای اشاره به سلسله و فرهنگ آنها از Seleucid استفاده میشود.
به فارسی
این واژه یک اسم خاص جغرافیایی و تاریخی است که معادل عمومی در فارسی ندارد، اما از نظر معنایی به چم «شهرِ سلوکوس» یا «منسوب به سلسله سلوکیان» به کار میرود.
در قرآن
واژه سلوکیه یا نام حاکمان آن به صراحت در قرآن کریم ذکر نشده است؛ اما در منابع تاریخ ادیان و عهد جدید (اعمال رسولان) به عنوان یک بندر تاریخی نام آن وجود دارد.
نماد چیست
سلوکیه در تاریخ و باستانشناسی نماد گسترش فرهنگ و شهرسازی هلنیستی پس از اسکندر مقدونی در بینالنهرین، و همچنین نقطه گذار از امپراتوریهای ایرانی به ساختارهای یونانی-رومی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل سلوکیه
واژه «سلوکیه» یک نام خاص جغرافیایی و تاریخی با ریشه یونانی (Σελεύκεια) است که به چندین شهر باستانی در خاورمیانه، به ویژه پایتخت بزرگ امپراتوری سلوکیان در کرانه غربی رود دجله (روبروی تیسفون) اشاره دارد. این شهر حدود ۳۰۰ سال پیش از میلاد به دستور سلوکوس اول نیکاتور، از سرداران اسکندر مقدونی، بنا شد.
از آنجا که این واژه یک اسم خاص تاریخی است، ویژگیهای ساختاری زبان فارسی مانند متضاد یا واژههای همخانواده سنتی (بر پایه ریشههای عربی یا فارسی) ندارد و ارتباط دادن آن با واژه «سلوک» یک اشتباه عامیانه است. همخانوادههای تاریخی آن شامل سلوکوس، سلوکی و سلوکیان هستند.
در فرهنگ و باستانشناسی، سلوکیه به عنوان نماد بارز تمدن و شهرسازی هلنیستی و آمیزش فرهنگهای یونانی و ایرانی در دوران باستان شناخته میشود که در نهایت با قدرتگیری رومیان و اشکانیان اهمیت خود را از دست داد و رو به ویرانی نهاد.