یعنی چه
الزکام واژهای عربی است که در زبان فارسی به معنی سرماخوردگی، چایخوردگی و التهاب مخاط دستگاه تنفسی فوقانی به کار میرود. این حالت معمولاً با عوارضی چون عطسه، آبریزش بینی، گرفتگی صدا و ترشحات مخاطی همراه است و در طب سنتی به عنوان یکی از بیماریهای فصلی ناشی از تجمع رطوبت در سر شناخته میشود.
تلفظ
این واژه با حرف تعریف عربی (ال) به صورت «الزُّکام» خوانده میشود که به دلیل ادغام لام در زین، تلفظ واقعی آن «اِزُّکام» با ضمه روی حرف زاء است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با حرف تعریف، «الزکام» (۶ حرفی) و بدون آن، «زکام» یا «نزله» (۴ حرفی) است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به کاربرد عمومی یا پزشکی از واژههای Common Cold یا Coryza استفاده میشود.
به عربی
خود واژه الزکام در عربی فصیح کاملاً رایج است و در کنار آن واژه الرشح نیز به کار میرود.
به فارسی
برابرهای فارسی اصیل و رایج این واژه شامل «سرماخوردگی» و واژه عامیانه و قدیمیتر «چایخوردگی» است.
در قرآن
واژه الزکام یا ریشه ثلاثی مجرد آن (ز-ک-م) در متن قرآن کریم نیامده است، هرچند به مفاهیم کلی بیماری و ابتلا اشاره شده است.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و طب سنتی، زکام نمادی از بیماریهای فصلی و عوارض ناپایدار بدن است. گاهی نیز در اشعار به عنوان تمثیلی برای محروم شدن از شمیم و بوی خوش یار به دلیل گرفتگی بینی استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الزکام
واژه «الزکام» که با حرف تعریف عربی ترکیب شده، در اصل ریشه در زبان عربی دارد و از طریق متون پزشکی کهن و طب سنتی به زبان فارسی راه یافته است. این کلمه به طور دقیق به معنای التهاب مخاط بینی، عطسه و سرماخوردگی است و در اصطلاحات قدیمیتر به آن «نزله» نیز میگفتند.
این واژه در زبان فارسی امروز بیشتر بدون حرف تعریف و به صورت «زکام» در کنار مترادفهای آشنایی چون سرماخوردگی استفاده میشود. بررسیها نشان میدهد که این کلمه در متن قرآن کریم به کار نرفته است و در حل جداول کلمات متقاطع معمولاً به صورت یک واژه شش حرفی مد نظر طراحان قرار میگیرد.