یعنی چه
کانتاتا یک قطعهٔ موسیقی کلاسیک آوازی است که معمولاً از چندین بخش یا موومان تشکیل میشود. این اثر برای خوانندگان تکخوان، گروه همسرایان (کُر) و همراهی سازها یا ارکستر بزرگ نوشته میشود و محتوای آن میتواند مذهبی یا غیرمذهبی و داستانی باشد.
تلفظ
این واژه به صورت فتح اول و سکون نون و فتح تاء تلفظ میشود: [کانْتاتا].
در جدول
پاسخ متداول در جدول برای قطعه موسیقی آوازی چندبخشی، واژهٔ ۷ حرفی «کانتاتا» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به همین صورت نگاشته میشود و ریشه در واژه ایتالیایی cantata (به معنی خوانده شده) دارد.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر استفاده از خود واژه به صورت ترانویسی، از عبارتهای توصیفی مانند «نشيد ديني أو دنيوي» نیز استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی برگردان دقیق و تککلمهای برای آن وجود ندارد، اما معادلهایی مثل «سرود آوازی»، «قطعهٔ آوازی» و «چامهخوانی موسیقیایی» نزدیکترین تعابیر به آن هستند.
در قرآن
واژهٔ «کانتاتا» یک اصطلاح تخصصی در موسیقی کلاسیک غربی با ریشههای لاتین است؛ از این رو هیچگونه کاربرد، ریشه یا ارتباطی با متن و مفاهیم قرآن کریم ندارد.
نماد چیست
کانتاتا در فرهنگ هنری و نمادشناسی موسیقی، نمادی از تلفیق باشکوه کلام و شعر با موسیقی ارکسترال، همآوایی گروهی و نیایشهای آوازی عمیق (بهویژه در آثار مذهبی یوهان سباستیان باخ در دوره باروک) به شمار میرود.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه Cantata اصالتاً از فعل ایتالیایی cantare به معنای «آواز خواندن» ریشه گرفته و در لغت به معنای «قطعهای که خوانده میشود» است. این واژه در تاریخ موسیقی باروک در تقابل با واژه سونات (Sonata به معنی قطعهای که صرفاً با ساز نواخته میشود) پدید آمد و امروزه به عنوان یک فرم جهانی در موسیقی کلاسیک شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل کانتاتا
کانتاتا یکی از فرمهای مجلل و باوقار در تاریخ موسیقی کلاسیک غربی است که ریشه در زبان ایتالیایی دارد و به معنای قطعهای است که خوانده میشود. این فرم هنری با ترکیب صدای تکخوانها، گروه کُر و ارکستر، بستری قدرتمند برای روایت داستانهای مذهبی یا غیرمذهبی فراهم میکند و در دوران باروک، بهویژه با آثار جاودانه یوهان سباستیان باخ، به اوج شکوفایی خود رسید.
در ساختار کانتاتا، بخشهای مختلف یا موومانها به گونهای طراحی میشوند که شعر و کلام با همراهی سازها بیشترین تأثیر احساسی و معنوی را بر شنونده بگذارند. از نظر تاریخی، این واژه پادخوانی برای اصطلاح «سونات» بود تا تفاوت میان اثر آوازی و اثر صرفاً سازی را مشخص کند.
امروزه کانتاتا در لغتنامهها و جدولها به عنوان یک اصطلاح تخصصی موسیقی شناخته میشود و نمادی از همآوایی، تلفیق دقیق ادبیات و هنر موسیقی، و نیایشهای باشکوه آوازی است.