یعنی چه
در متون و لغتنامههای کهن فارسی، این اصطلاح کنایه از ضربه مرگبار زدن، خونریزی و از پا درآوردن دشمن یا شکار است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه «تبر» و «خون» به همراه فعل «زدن» ساخته شده است.
در جدول
پاسخ دقیق ۹ حرفی در جدولهای کلمات متقاطع «تبرخون زدن» است که به معنای نابود کردن میآید.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه ادبی از افعالی که شدت نابودی و کشتن را نشان میدهند استفاده میشود.
به عربی
خود واژه تبرخون به صورت «طبرخون» معرب شده و وارد زبان عربی شده است، اما برای فعل آن از افعال باب افعال مثل اباده و اهلاک استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی و عثمانی، ترکیبات فعلی معادل با نابودی و مرگ برای این واژه به کار میرود.
به فارسی
مترادفهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل از بین بردن، قتاله کردن و ضربه مرگبار وارد کردن است.
جمعبندی و توضیح کامل تبرخون زدن
اصطلاح «تبرخون زدن» (که به صورت معرب «طبرخون زدن» نیز در متون کهن ثبت شده) یک تعبیر کنایی، ادبی و بسیار قدیمی در زبان فارسی است. ریشه این کنایه به ابزار یا چوبی به نام تبرخون بازمیگردد که شاطران، صیادان و جنگاوران برای ضربه زدن به جانوران یا دشمنان و شکار از آن استفاده میکردند. همچنین به چوبهای سخت سرخرنگ نظیر عناب و بید سرخ نیز تبرخون میگفتند و ضربه زدن با آن تصویری از خونریزی و شدت قهر را تداعی میکرد.
این واژه در ادبیات کلاسیک و حماسی فارسی (مانند اشعار نظامی گنجوی) به عنوان نمادی از خشونت شدید، صید، غلبه بر خصم و مرگ ناگهانی به کار رفته است. با این حال، تعبیر مذکور در فارسی امروز کاملاً منسوخ شده و کاربرد زنده ندارد و بیشتر در بازیهای جدول و بررسی متون کهن به چشم میخورد.