یعنی چه
این ترکیب اصطلاحی به معنای کسی یا چیزی است که کاملاً خالص، منزه و بیعلاقگی به مادیات باشد؛ حالتی از سبکباری معنوی و تجرد تام از وابستگیها.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتحة بر واو عطف و ضم میم، فتح جیم و تشدیدِ فتح راء در کلمه مجرد است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف (۸ حرف) خود کلمه یا کنایه از «مسیحا» و «وارسته» است.
به انگلیسی
برای مفاهیم معنوی و عرفانی آن از واژگان مربوط به عدم وابستگی مادی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم اشاره به منزه بودن از علایق دنیوی و مادی دارد.
به فارسی
در متون اصیل فارسی به صورت هممعنی با سبکبار، تنها، بیتعلق و منزه از رذایل اخلاقی به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و به ویژه شعر حافظ، این ترکیب نماد حضرت عیسی علیهالسلام است که بدون تعلقات دنیوی به فلک چهارم صعود کرد. همچنین نمادی از خلوص معنوی و رهایی مطلق است.
جمعبندی و توضیح کامل پاک و مجرد
عبارت «پاک و مجرد» یک ترکیب کنایی و اصطلاحی عمیق در ادبیات کلاسیک، عرفان و فلسفه اسلامی است. این اصطلاح از کنار هم قرار گرفتن واژه فارسی «پاک» (به معنی طاهر و بیآلایش) و واژه عربی «مجرد» (از ریشه جرد به معنی برهنه و خالص شده) ساخته شده و در مجموع به معنای وارستگی کامل از علایق مادی، رهایی از رذایل اخلاقی و رسیدن به مرتبه نهایی خلوص معنوی است.
شاخصترین جلوه این مفهوم در شعر لسانالغیب حافظ شیرازی دیده میشود که در آن، صعود به اعلا درجه روحانیت و رسیدن به انوار الهی را مشروط به داشتن روحی «پاک و مجرد» میداند. در فرهنگ اسلامی، حضرت مسیح (ع) به دلیل نداشتن همسر، مال و دلبستگیهای دنیوی، مظهر و نماد کامل این حالت تجرد و سبکباری به شمار میرود.