یعنی چه
ابن لبودی (یا ابن اللبودی) یک واژه عام با معنی لغوی مستقل نیست، بلکه یک اسم خاص تاریخی (اعلام) است. این نام متعلق به خاندان و دانشمندانی برجسته در تاریخ پزشکی و حکمت اسلامی در روزگار ایوبیان و ممالیک است که معروفترین آنها شمسالدین و نجمالدین ابن لبودی در طب، ریاضیات و نجوم شهره بودهاند. ابن به معنای پسر و لبودی منسوب به نمدزین یا نمدمال است.
تلفظ
تلفظ صحیح این نام تاریخی به صورت «اِبنِ لَبّودی» یا با الف و لام به صورت «ابنُ اللَّبُّودی» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و طراحان سؤال، این کلمه به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «پزشک و حکیم قرن هفتم»، «پزشک دمشقی دوران ایوبیان» یا «ریاضیدان برجسته حلب» به کار میرود و دقیقاً ۸ حرف دارد.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و دانشنامههای غربی، این نام تاریخی به صورت Ibn al-Labudi یا با علائم آوانگاری به صورت Ibn al-Labūdī نوشته میشود.
به عربی
ریشه این نام عربی است و در منابع رجالی، تاریخی و پزشکی جهان اسلام به صورت «ابن اللَّبُّودي» ثبت شده است.
به فارسی
برگردان لفظی آن در فارسی «فرزندِ لبّودی» است (لبود از ریشه ل ب د به معنی نمد). از آنجا که این عبارت یک اسم خاص است، در زبان فارسی عیناً به عنوان نام دانشمند و حکیم تاریخی استفاده میشود و معادل واژگانی دیگری ندارد.
نماد چیست
این نام نماد مفهوم مادی یا اسطورهای خاصی نیست؛ بلکه در تاریخ علم و فرهنگ اسلامی، نمادی از شکوفایی دانش پزشکی، ریاضیات، نجوم و حکمت در شام و مصر قرن هفتم هجری به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ابن لبودی
«ابن لبودی» (یا ابن اللبودی) واژهای با معنای لغوی مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه یک اسم خاص (اعلام) و عنوان خاندانی از دانشمندان، پزشکان و ریاضیدانان برجسته مسلمان در قرن هفتم هجری است که در شهرهای حلب و دمشق میزیستهاند. معروفترین شخصیتهای این خاندان، نجمالدین و شمسالدین ابن لبودی هستند که در دوران حکومت ایوبیان و ممالیک به علم طبابت، نجوم و ریاضیات اشتغال داشتند و آثار ارزشمندی از خود به جای گذاشتند.
از نظر ریشهشناسی، این نام ترکیبی از واژه عربی «ابن» به معنای پسر و «اللبودی» (منسوب به لَبُّود به معنی نمدزین یا نمدمال) است. در حل جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً ۸ حرف دارد و به عنوان پاسخ برای پرسشهایی نظیر «حکیم و پزشک قرن هفتم هجری» کاربرد دارد.