معنی
در لغت به معنای زاینده و تولیدکننده نسل است که در اصطلاح رایج به پدر واقعی و خونی یک فرد اطلاق میشود. این کلمه اسم فاعل از ریشه عربی است.
یعنی چه
کلمه والد اشاره مستقیم به شخصِ پدر دارد که تداومبخش نسل و مسئول مستقیم خانواده است و ارتباط نزدیک و پیوند ناگسستنی بیولوژیکی با فرزند خود دارد.
مترادف
واژههایی مانند پدر و اب هممعنی این کلمه هستند، هرچند از نظر ظرافتهای زبانی تفاوتهایی در کاربرد دارند.
در جدول
این کلمه در جدول کلمات متقاطع با ۴ حرف شناخته میشود و پاسخ رایج برای راهنمای «پدر» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به موقعیت از کلمه Father برای پدر و از واژه Parent برای مفهوم کلی والد استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه والد بر خلاف «أب» که میتواند به پدربزرگ یا عمو هم اطلاق شود، تنها برای پدر واقعی به کار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق و اصیل این واژه عربی در زبان فارسی، کلمه «پدر» یا «بابا» است.
در قرآن
در آیات قرآنی مانند «لا يَجْزِي وَالِدٌ عَن وَلَدِهِ» و «وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ»، کلمه والد دقیقاً برای پدرِ صلبی و رابطه خونی مستقیم استفاده شده است. همچنین شکل تثنیه آن یعنی «والدین» در عباراتی چون «بالوالدینِ إحساناً» به ضرورت نیکی به پدر و مادر اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل والد
واژه «والد» از ریشه سه حرفی و ل د (w-l-d) در زبان عربی گرفته شده و به معنای زاینده و پدر زیستی است. در ساختار زبانی و ادبی، این کلمه تفاوت ظریفی با کلمه «أب» دارد؛ چرا که والد تنها به پدر واقعی و خونی فرد اطلاق میشود، در حالی که أب مفهومی گستردهتر دارد و میتواند شامل سرپرست، جد یا حتی پدر معنوی نیز بشود.
در فرهنگ اسلامی و ایرانی، والد نماد حمایت، اصالت، تداوم نسل و ستون استوار خانواده است. این کلمه در حالت تثنیه به صورت «والدین» کاربرد بسیار زیادی در حقوق و اخلاق دارد و نشاندهنده جایگاه رفیع پدر و مادر و لزوم تکریم و احسان به آنهاست.
در حوزه زبان فارسی و معماهای جدولی نیز، این کلمه چهار حرفی به عنوان مترادف مستقیم پدر شناخته میشود و کاربرد رسمی و حقوقی فراوانی در اسناد و متون اداری دارد.