یعنی چه
واژهٔ ارض در لغت به معنای پهنهٔ خاک، کره زمین و هر آن چیزی است که در برابر آسمان قرار دارد. این کلمه برای اشاره به یک ناحیه، کشور یا سرزمین خاص نیز به کار میرود.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی با همزهٔ مفتوح و ضاد ساکن (أَرض) تلفظ میشود و در زبان فارسی معمولاً به صورت اَرض قرائت میگردد.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول، عبارتی که دقیقاً مد نظر است «کلمه ارض» با ۷ حرف میباشد. همچنین کلماتی مانند زمین، خاک و گیتی از مشهورترین پاسخهای جایگزین هستند.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد جملات، واژهٔ ارض در زبان انگلیسی به معادلهای متفاوتی ترجمه میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و ریشهٔ ثلاثی مجرد آن (أ ر ض) میباشد که در متون عربی همراه با الف و لام به صورت الأرض به کار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق و اصیل این واژه در زبان فارسی کلماتی چون زمین، خاک، بوم و جهان خاکی است که در ادبیات فارسی نیز کاربرد فراوانی دارد.
در قرآن
کلمه ارض از واژگان بسیار کلیدی و پرتکرار قرآن کریم است. این کلمه هم به معنای کل جهان مادی و کره زمین و هم به معنای یک پهنه جغرافیایی خاص (مانند ارض مقدس) استفاده شده و نماد بستر آرامش انسان است.
نماد چیست
در نشانهشناسی و ادبیات عرفانی، ارض نماد مادیت، فروتنی، پذیرش و منبع حیات است که در تقابل با آسمان (سماء) به عنوان عالم معنا و ملکوت قرار میگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل کلمه ارض
واژهٔ «ارض» یک کلمهٔ اصیل از ریشهٔ زبانهای سامی و زبان عربی است که به فرهنگ و ادبیات فارسی راه یافته است. این واژه در دقیقترین معنای خود به زمین، خاک، قلمرو و گیتی اشاره دارد و متضاد اصلی آن کلمهٔ «سماء» یا همان آسمان است.
در متون دینی و بهویژه قرآن کریم، ارض از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و صدها بار تکرار شده است. این کلمه در نگاه معنوی و نمادین، مهدِ پرورش، نماد باروری، ثبات و فروتنی به شمار میرود و همواره یادآور جهان مادی در برابر جهان ملکوت و افلاک است.