یعنی چه
این ترکیب از سه بخش تشکیل شده است: حرف جر «بِـ» (به/به همراه)، اسم مصدری «حَمْد» (ستایش/سپاس) و ضمیر متصل «هِ» (او/خداوند)؛ یعنی ستایش و سپاس گویان برای پروردگار.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسرهٔ حرف باء، سکون ميم، فتحهٔ دال و کسرهٔ هاء به صورت «بِحَمْدِهِ» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماییهایی چون «با ستایش او» یا «به حمد خدا در قرآن»، واژه ۵ حرفی «بحمده» مد نظر است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال این مفهوم عبادتی و ستایشی از عباراتی نظیر «in praise of Him» نیز استفاده میشود.
به عربی
واژهٔ «بحمده» خود کاملاً عربی و ساختار قرآنی دارد که در عبارات عربی به معنای همراهی تسبیح با حمد و شکر الهی به کار میرود.
به فارسی
در متون ادبی و دینی فارسی، این کلمه به عنوان قید یا عبارتی ترکیبی به معنای «در حالی که خدا را ستایش میکنم» یا «به همراه سپاس و مدح او» ترجمه و استفاده میشود.
در قرآن
این واژه ۱۸ بار در قرآن کریم تکرار شده است؛ مانند آیه ۴۴ سوره اسراء «وَإِن مِّن شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ» و آیه ۳ سوره نصر «فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ». مفسران تسبیح به حمد را منزه دانستن خدا از عیوب همزمان با اثبات صفات کمال میدانند.
نماد چیست
در فرهنگ و تفاسیر اسلامی، این عبارت نماد پاکدانستن آگاهانه پروردگار، سپاس همراه با شناخت عمیق و همنوایی تمام ذرات کائنات در تسبیح و بندگی خداوند متعال به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بحمده
واژهٔ «بحمده» یک ترکیب عبادتی و اصیل عربی از ریشه «حمد» است که در زبان و ادبیات فارسی نیز کاربرد فراوانی دارد. این کلمه از سه جزءِ «بِـ» (به همراه)، «حمد» (ستایش) و «ـه» (او) تشکیل شده و معنای دقیق آن «به همراه ستایش و سپاس او» است.
این واژه ۱۸ بار در قرآن کریم به کار رفته و عمدتاً با مفهوم تسبیح گره خورده است. در فرهنگ دینی، «بحمده» بخش جداییناپذیری از ذکر رکوع و سجود مسلمانان (سبحان ربی... و بحمده) است و نمادی از توحید در عبادت، تنزیه پروردگار از هرگونه عیب و همنوایی تمام موجودات جهان در شکرگزاری محسوب میشود.