یعنی چه
تمنن به معنی آزار دادن دیگری از طریق منت گذاشتن و یادآوری کار نیکی است که در حق او انجام شده است. همچنین این واژه در لغت به معنای خود را سست، خسته و ناتوان نشان دادن (اظهار ناتوانی) نیز به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت تَمَنُّن (تَ - مَ - نُّن) تلفظ میشود که یک مصدر عربی از باب تفعّل است.
در جدول
در حل جدول، کلمه تمنن به عنوان پاسخ برای واژههایی چون منت گذاشتن، آزار با منت یا اظهار سستی و خستگی کاربرد دارد و کلمهای ۴ حرفی است.
به انگلیسی
برای مفهوم منت گذاشتن از اصطلاح یادآوری احسان همراه با سرزنش و برای معنای دوم آن از تظاهر به ضعف و خستگی استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و از فعل مَنَّ (ریشه م ن ن) مشتق شده است که به معنای یادآوری نعمت با لحن سرزنشآمیز است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، نزدیکترین معادل اصطلاحی برای این مفهوم، عبارت 'Başa kakmak' به معنی سرکوفت زدن و به رخ کشیدن کار خیر است.
به فارسی
در زبان فارسی معادلهای دقیقی مانند منتگذاری، منّتکِشی، آزار دادن با یادآوری لطف، و همچنین ابراز ناتوانی برای این واژه قرار دارد.
نماد چیست
در فرهنگ اخلاقی و اسلامی، تمنن یا منتگذاری نماد از بین بردن پاداش عمل خیر و کوچک کردن جوانمردی است. این مفهوم به عنوان یک صفت ناپسند شناخته میشود که ارزش و برکت بخشش را ساقط میکند.
جمعبندی و توضیح کامل تمنن
واژه تمنن یک مصدر عربی از باب تفعّل و از ریشه (م ن ن) است که وارد زبان و متون کهن فارسی شده است. این کلمه دو معنای محوری دارد؛ معنای نخست و رایجتر آن، منت گذاشتن بر دیگران و آزار دادن افراد از طریق به رخ کشیدن احسان و نیکی است. معنای دوم آن، تظاهر به ضعف، خستگی و سست نشان دادن خود است که کمتر در محاورات استفاده میشود.
در دیدگاه اخلاقی و قرآنی، این مفهوم به شدت نهی شده است؛ هرچند خود واژه تمنن در قرآن نیامده، اما فعل همخانواده آن در آیه ۶ سوره مدثر (ولا تمنن تستکثر) انسان را از منتگذاری در کارهای نیک بازمیدارد. در فرهنگ عامه نیز این واژه نماد رفتار ناپسندی است که ارزش مادی و معنوی کار خیر را به کلی نابود میسازد.