یعنی چه
این کلمه از دو بخش «سِحْر» (به معنی جادو، چشمبندی یا هر کار ظریفی که منشأ آن پنهان باشد) و ضمیر متصل «هِم» (به معنی آنان/ایشان) تشکیل شده است که در مجموع مفهوم «جادو و خدعهٔ آن گروه» را میرساند.
تلفظ
در زبان عربی و متن قرآن این واژه با کسرهٔ سین، سکون حاء، ضمهٔ راء و ضمهٔ هاء به صورت «سِحْرُهُم» یا در حالت جر به صورت «سِحْرِهِم» خوانده میشود.
در جدول
این واژه در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً با راهنمای «جادوی آنان در قرآن» یا «افسون ایشان» به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی مطرح میشود.
به انگلیسی
در برگردانهای انگلیسی قرآن کریم، برای انتقال مفهوم جادو و شعبدهٔ ساحران که به ضمیر ایشان متصل شده، از این عبارات استفاده میشود.
به فارسی
در ترجمههای فارسی، این کلمه به صورت ترکیبی ترجمه میشود؛ چرا که یک اسم همراه با ضمیر ملکی عربی است و معادل مستقیم یک کلمهای در فارسی اصیل ندارد.
در قرآن
در آیه «يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِن سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَىٰ» در داستان تقابل حضرت موسی (ع) با ساحران فرعون، به این موضوع اشاره دارد که بر اثر جادو و خطای دیدی که ساحران ایجاد کردند، موسی پنداشت عصاها در حال حرکت هستند.
نماد چیست
خودِ واژه به تنهایی نماد مستقلی ندارد، اما مفهوم سحر در فرهنگ اسلامی و ادبیات، نمادی از ایستادگی باطل در برابر حق، نیرنگهای دنیوی و فریب دادن حواس انسان برای پنهان کردن حقیقت است.
جمعبندی و توضیح کامل سحرهم
واژه «سحرهم» یک ترکیب عربی از اسم «سحر» و ضمیر متصل «هم» است که به طور دقیق معنای «جادوی آنان» یا «افسون ایشان» را میدهد. این کلمه ریشه در ماده ثلاثی «س-ح-ر» دارد که در زبان عربی به امور پنهان، ظریف و همچنین زمان سپیدهدم (سَحَر) اطلاق میشود، اما در این ساختار مشخص، کاملاً به عمل جادوگری اشاره دارد.
این کلمه در قرآن کریم در سوره طه و در جریان داستان تقابل حضرت موسی (ع) با ساحران فرعون به کار رفته است. در این کاربرد، قرآن تاکید میکند که جادوی آنها یک تغییر ماهیت واقعی نبوده، بلکه نوعی چشمبندی و ایجاد خطای دید (تخییل بصری) در ذهن و چشم تماشاگران بوده است.
در فرهنگ لغت و جدولهای کلمات متقاطع، این واژه به عنوان یک کلمه ۵ حرفی شناخته میشود و معادلهای فارسی آن شامل عباراتی چون «نیرنگشان» و «افسونشان» است. این واژه از نظر مفهومی نماد امور باطل و فریبندهای است که در برابر حقیقت و معجزه الهی دوامی ندارند.