یعنی چه
غیر محسوس به ویژگی یا پدیدهای اشاره دارد که به دلیل پنهان بودن، ظرافت بالا یا ماهیت انتزاعی، با حواس پنجگانه انسان (بینایی، شنوایی، لامسه، چشایی و بویایی) به طور مستقیم قابل درک و ادراک نباشد.
تلفظ
این ترکیب وصفی به صورت «غِیرِ مَحصوس» تلفظ میشود که از دو واژه عربی «غیر» و «محسوس» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف میتواند «غیر محسوس» (۸ حرف) یا مترادفهای آن مانند «نامحسوس» باشد.
به انگلیسی
برای انتقال این مفهوم در زبان انگلیسی، بسته به بافت متن از واژههای فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر استفاده از خود این ترکیب، واژههایی مانند خفی نیز به کار میروند.
به فارسی
برابرهای فارسی اصیل و رایج این واژه شامل نامحسوس، ناپیدا، مکتوم، پنهان، غیرملموس، نامشهود و ناهویدا هستند. واژه از ریشه «حس» ساخته شده و متضاد آن «محسوس»، «آشکار» و «ملموس» است.
در قرآن
خودِ ترکیبِ «غیر محسوس» در متن قرآن عیناً نیامده است؛ اما ریشهٔ آن یعنی «حَسَّ» و مشتقاتش مانند «تَحَسُّس» در آیه ۸۷ سوره یوسف به معنی جستجو با حواس آمده است. همچنین مفهوم امور غیرمحسوس در قرآن تحت عنوان «غیب» (مانند الَّذينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ در آیه ۳ سوره بقره) مکرراً به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات، هنر و تفکر فلسفی، امور غیرمحسوس معمولاً با نمادهایی چون «باد» (که دیده نمیشود اما اثرش هست)، «روح»، «سایه» یا «غبار نرم» بازنمایی میشوند و به عالم غیب و نیروهای نامرئی مانند نیت و مفاهیم انتزاعی اشاره دارند.
جمعبندی و توضیح کامل غیر محسوس
واژه «غیر محسوس» یک صفت ترکیبی است که به هر چیزِ خارج از دایره ادراک مستقیم حواس پنجگانه انسان اشاره دارد. این اصطلاح هم در علوم طبیعی برای پدیدههای نامرئی یا بسیار ریز و هم در فلسفه و عرفان برای مفاهیم انتزاعی و ماوراءالطبیعه کاربرد گستردهای دارد.
از نظر ریشهشناسی، این کلمه از نفیِ «محسوس» (ریشه حسّ) شکل گرفته و در ساختار زبان فارسی مترادفهای قدرتمندی چون نامحسوس، پنهان و نامشهود دارد که نشاندهنده ابعاد گوناگون این مفهوم در زبان روزمره و ادبی است.