یعنی چه
این ترکیب از دو بخش تشکیل شده است: «مدارا» به معنی تسامح، نرمش و سازگاری با خلق، و «مکاشفه» به معنی تجربه درونی، شهود و آشکار شدن حقایق غیبی در دل. در متون اخلاقی و عرفانی، این دو مفهوم به عنوان متمم یکدیگر، سلوک بیرونی و شهود درونی را شکل میدهند.
تلفظ
تلفظ دقیق واژگان به صورت مُدارا (با ضمه م) و مُکاشِفِه (با ضمه م و کسره ش و ف) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً ۱۲ حرف دارد. همچنین به صورت تفکیکشده، مدارا ۵ حرف و مکاشفه ۶ حرف است.
به انگلیسی
برای واژه مدارا معادلهایی چون Tolerance یا Forbearance و برای مکاشفه معادلهای Revelation یا Epiphany در زبان انگلیسی به کار میروند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و سره برای بخش اول شامل بردباری، سعه صدر و ملایمت است و برای بخش دوم، واژههایی نظیر شهود، اشراق، دلآگاهی و بصیرت به کار میرود.
در قرآن
عین کلمات «مدارا و مکاشفه» در قرآن نیامده، اما مفهوم مدارا در آیاتی چون آیه ۱۵۹ سوره آلعمران با واژه «لِنتَ» (نرمخویی) و مفهوم مکاشفه در آیه ۲۲ سوره ق با عبارت «فَکَشَفْنا عَنْکَ غِطاءَکَ» (پرده را برداشتیم) تجلی یافته است.
نماد چیست
مدارا در فرهنگ و ادبیات نماد صلح، دوستی، سعه صدر و درخت خمشونده اما نشکن است. مکاشفه نیز نماد نور معرفت الهی، آینه، پردهبرداری از غیب و چشم برزخی است.
جمعبندی و توضیح کامل مدارا و مکاشفه
ترکیب «مدارا و مکاشفه» یک اصطلاح واحد و ثبتشده در لغتنامهها نیست، بلکه دو مفهوم مستقل اخلاقی و عرفانی است که در متون سلوک به عنوان مکمل یکدیگر ظاهر میشوند. مدارا به جنبه رفتاری، بیرونی و اجتماعی انسان اشاره دارد که بر پایه تسامح، بردباری و نرمش با خلق استوار است، در حالی که مکاشفه به ساحت درونی، شهودی و معرفتی مربوط میشود و به معنای برداشتن حجابهای نفس و دیدن حقایق ماورایی است.
در نظام سلوک عرفانی، سالک ابتدا با تمرین مدارا و سعه صدر، نفس خود را تزکیه کرده و تعاملات بیرونیاش را اصلاح میکند، و در پی این مجاهدتهای اخلاقی، به مقام مکاشفه و شهود قلبی دست مییابد؛ به این ترتیب، مدارا مقدمه مصلحانه زندگی اجتماعی و مکاشفه غایت سیر و سلوک باطنی است.