یعنی چه
عسرا (عُسْرًا) در لغت به معنای دچار سختی شدن، تنگی، فشار و ضیق است. این واژه در اصل ساختار صرفی عربی (نکره و منصوب) دارد و به وضعیتی اشاره میکند که در آن کارها به بنبست یا دشواری شدید رسیده باشند.
تلفظ
این کلمه به صورت عُسْرًا تلفظ میشود که در زبان فارسی تنوین آن گاهی خوانده میشود و گاهی به صورت عُسر تلفظ میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه عسرا یا عسر به عنوان پاسخ برای راهنماهای 'سختی'، 'دشواری' یا 'تنگدستی' به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این واژه در زبان انگلیسی از کلماتی که نشاندهنده فشار ساختاری و شرایط سخت زندگی هستند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل دشواری، تنگی، فقر، تنگدستی و صعوبت است. در ادبیات فارسی این واژه بازتابدهنده دوران محنت و بحران است.
در قرآن
این واژه و ریشه آن بارها در قرآن کریم آمده است. از جمله در سوره کهف آیه ۷۳ که میفرماید: «ولا ترهقنی من امری عسرا» (و در کارم بر من سختی روا مدار). همچنین مفهوم آن در تقابل با «یسر» (آسانی) در سوره شرح و طلاق به کار رفته است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات عرفانی، عسرا نماد دورههای بحرانی، محدودیت، فقر و آزمونهای سخت زندگی است که بر اساس سنن الهی، گذرا بوده و مقدمهای برای رسیدن به رحمت و گشایش (یسر) محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل عسرا
واژه عسرا (عُسراً) ریشهای کاملاً عربی دارد که از سه حرف اصلی (ع-س-ر) مشتق شده و به طور گستردهای وارد ادبیات فارسی، فقهی و علوم قرآنی شده است. این کلمه در اصل به معنای تنگی، دشواری شدید و فقر است و به عنوان ساختاری برای بیان حالت نکره و منصوب به کار میرود که شدت یک سختی را نشان میدهد.
در فرهنگ اسلامی، عسرا مفهوم عمیقی در پیوند با شکیبایی دارد؛ چرا که بر اساس آیات قرآن، این حالت پایدار نبوده و همواره با گشایش و آسانی (یسر) همراه یا متعاقب آن است. همچنین در اصطلاحات حقوقی و فقهی، ترکیب 'عسر و حرج' برگرفته از همین ریشه، به وضعیتی اطلاق میشود که مشقت غیرقابلتحملی را به فرد تحمیل کند و مجوزی برای تغییر برخی احکام شود.