یعنی چه
واژهٔ صوفیوار به معنی زیستن یا عمل کردن به شیوهٔ صوفیان و اهل تصوف است؛ رفتاری که با سادگی، وارستگی، خرقهپوشی و دوری از تجملات و هیاهوی دنیا شناخته میشود.
تلفظ
این کلمه با ضمهٔ صاد (صُ)، سکون واو، کسرهٔ فاء و تلفظ یای کشیده خوانده میشود و پسوند «وار» به آن متصل میگردد.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی، کلمهٔ صوفی وار دقیقاً از ۷ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
برای بیان این حالت در زبان انگلیسی از صفات و عبارات قیدی مرتبط با تصوف و عرفان استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ترکیبهای توصیفی برای رساندن مفهوم رفتار به سبک صوفیان استفاده میگردد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی هم کلمات با ریشه مشترک فرهنگی و هم عبارات تشبیهی برای این واژه به کار میروند.
به فارسی
معادلهای اصیل و پرکاربرد این واژه در ادبیات و زبان فارسی شامل صوفیگونه، زاهدانه، درویشوار، قلندرانه و متصوفانه است که همگی بر سادگی و سلوک معنوی دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل صوفی وار
واژهٔ «صوفیوار» یک ترکیب مشتق-مرکب در زبان فارسی است که از واژهٔ عربی «صوفی» (برگرفته از صوف به معنای پشم، اشاره به جامهٔ پشمین و سادهٔ زاهدان) و پسوند شباهت فارسی «وار» تشکیل شده است. این اصطلاح در فرهنگ و ادبیات فارسی نمادی از وارستگی، خرقهپوشی، چلهنشینی و انزوا از هیاهوی مادی دنیا به شمار میرود.
در متون کلاسیک و اشعار شاعرانی چون حافظ و خاقانی، صوفیوار زیستن گاه به عنوان نمادی از زهد صادقانه و بیریا و گاه در لحنی طنزآمیز برای نقد ریاکاری ظاهری به کار رفته است. این کلمه در ساختار جدولهای کلمات متقاطع کلمهای ۷ حرفی است و در قرآن کریم عینا ذکر نشده، هرچند مفاهیم همسو با آن مانند زهد و تقوا در آیات الهی جایگاه ویژهای دارند.