یعنی چه
در زبان عامیانه و محاوره، این واژه برای ابراز همدردی و شفقت نسبت به انسان یا موجودی که مظلوم، بیگناه، آسیبدیده یا بیمار واقع شده به کار میرود. اگرچه در فرهنگ عمید به معنای دورهٔ کودکی نیز آمده، اما کاربرد رایج آن بیانگر حالت دلسوزی است.
مترادف
واژههای فوق در زبان رسمی و عامیانه بیشترین شباهت معنایی را با این کلمه در جهت ابراز دلسوزی دارند.
متضاد
برای وجه عامیانه و دلسوزانه آن متضاد دقیقی وجود ندارد، اما از نظر وضعیت زندگی، واژههایی چون خوشبخت و سعادتمند مقابل آن هستند. همچنین اگر ریشه خردسالی مدنظر باشد، متضاد آن بزرگسالی است.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه سه حرفی «ط ف ل» مشتق شدهاند که در زبان عربی به معنی کودک و نوزاد است.
جمله سازی
در جدول
واژه طفلکی دقیقاً ۵ حرف دارد و معمولاً در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان پاسخ رمز یا واژههای هممعنی با «بیچاره» و «زبانبسته» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از ترکیب صفت poor با اسمهای مختلف برای رساندن این بار عاطفی و دلسوزانه استفاده میشود. همچنین در ترکی استانبولی معادل Zavallı و در عربی مسکین برای این معنا به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل طفلکی
واژه «طفلکی» یکی از کلمات پرکاربرد در زبان عامیانه و محاورهای فارسی است که بار عاطفی شدیدی از جنس ترحم، محبت و دلسوزی را حمل میکند. این واژه از ترکیب کلمه عربی «طِفل» (به معنی کودک) با پسوندهای تصغیر، تحبیب و شفقت فارسی ساخته شده است؛ چرا که در فرهنگ زبانی ما، کودکان نماد معصومیت و ضعف هستند و صفت طفلکی به مرور زمان برای هر موجود مظلوم و بیگناهی که دچار رنج شده، تعمیم یافته است.
از نظر ساختاری، خودِ واژه عامیانه «طفلکی» در متون کهن یا قرآن کریم وجود ندارد، اما ریشه آن یعنی «طفل» بارها در قرآن به معنی کودک استفاده شده است. این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع یک پاسخ ۵ حرفی ایدهآل برای مفاهیمی چون «زبانبسته» یا «حیوونکی» به شمار میرود.