یعنی چه
بیملاحظگی به رفتاری اشاره دارد که در آن فرد بدون اندیشه، آیندهنگری و در نظر گرفتن احساسات یا آسایش دیگران دست به عمل یا سخن میزند. این ویژگی اخلاقی معمولاً ناشی از غفلت، شتابزدگی یا لاقیدی است.
تلفظ
این واژه از چهار بخش اصلی (پیشوند نفی، واژه پایه عربی و پسوند مصدری فارسی) تشکیل شده و به صورت واژهای مرکب تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ اصلی خود واژه «بی ملاحظگی» با ۹ حرف است. بسته به تعداد حروف، گزینههایی چون غفلت یا بیاحتیاطی نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان متعددی بسته به میزان شدت و نوع بیملاحظگی (اخلاقی یا عملی) استفاده میشوند.
به عربی
گرچه ریشه «ملاحظه» عربی است، اما ترکیب حاصلمصدرِ «بیملاحظگی» ساختهٔ زبان فارسی است و در عربی با عباراتی نظیر عدمالالتفات یا عدمالمراعاة بیان میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل مواردی چون بیفکری، بیتدبیری، سرسریکاری و ناهوشیاری است که همگی بر عدم تمرکز و دقت در پیامد رفتار دلالت دارند. در نقطه مقابل، واژههایی چون ملاحظهکاری، احتیاط، دوراندیشی و سنجیدگی متضاد آن هستند.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک مفهوم انتزاعی اخلاقی، نماد مادی یا باستانی مشخصی ندارد؛ اما در تحلیل رفتاری، نماد بارز شتابزدگی، غفلت و نادیده گرفتن حقوق و احساسات اطرافیان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بی ملاحظگی
واژه «بیملاحظگی» یک حاصلمصدر مرکب در زبان فارسی است که از پیشوند نفی «بی»، اسم مصدر عربی «ملاحظه» (از ریشه لحظ) و پسوند مصدری «گی» تشکیل شده است. این اصطلاح در روانشناسی اخلاق و معاشرتهای اجتماعی، به هرگونه رفتار، اقدام یا گفتاری اطلاق میشود که بدون عاقبتاندیشی، سنجش جوانب کار و رعایت حقوق یا احساسات دیگران انجام گیرد.
این مفهوم اگرچه در متون دینی و قرآن کریم به صورت لفظی و مستقیم به کار نرفته، اما مفاهیم مترادف و همپوشان با آن مانند غفلت، سهو، لهو و بیپروایی به کرات مورد نکوهش قرار گرفتهاند. در فرهنگ لغات و حل جدول، این کلمه با ویژگیهایی چون بیاحتیاطی، لاقیدی و بیمبالاتی همردیف است و نقطه مقابل صفات پسندیدهای چون تدبیر، دوراندیشی و باظرافت رفتار کردن محسوب میشود.