یعنی چه
در باستانشناسی، این عبارت به «معبد گُلگُله» اشاره دارد؛ تپهای تاریخی در جنوب مسجدسلیمان (خوزستان) که بقایای یک سکوی سنگی و نیایشگاهی باستانی از دوره الیمایی (قرن دوم پیش از میلاد) در آن کشف شده است. همچنین «گلگله» در شاهنامه نام دلاوری تورانی و در فرهنگ کردی نوعی سربند زنانه است.
تلفظ
تلفظ صحیح واژه به صورت «گُلْگُلِه» (Golgoleh) برای بخش اول و «مَعْبَد» (Ma'bad) برای بخش دوم است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و طراحان سوال، پاسخ این اصطلاح باستانشناسی و جغرافیایی دقیقاً خودِ عبارت «گلگله معبد» با ۹ حرف است.
به انگلیسی
در متون علمی و باستانشناسی بینالمللی برای اشاره به این اثر تاریخی از معادلهای فوق استفاده میشود.
به فارسی
نام واژهنامهای و توصیفی دقیق این عبارت در متون جغرافیای تاریخی ایران، «نیایشگاه مهری مسجدسلیمان» یا «تپه باستانی شماره ۲۶» است.
نماد چیست
این معبد نماد معماری صخرهای و سنگی دوره الیمایی و پیوند فرهنگ بومی ایران با آیینهای ستایش مهر و مناسک قربانی در دنیای باستان است.
جمعبندی و توضیح کامل گلگله معبد
عبارت «گلگله معبد» یا به بیان دقیقتر «معبد گلگله»، یک اصطلاح لغوی عام در زبان فارسی نیست، بلکه یک عنوان باستانشناسی و جغرافیایی است. این نام به تپهای باستانی (معروف به تپه شماره ۲۶) در جنوب شهرستان مسجدسلیمان واقع در استان خوزستان اشاره دارد که در کاوشهای باستانشناسی، بقایای یک نیایشگاه مِهری و سکوی سنگی متعلق به دوره الیماییان (قرن دوم پیش از میلاد) در آن کشف شده است.
بر روی سکوی سنگی این معبد، نقوش حجاریشدهای وجود دارد که مردی را در حال قربانی کردن نشان میدهد و توسط باستانشناسانی چون علیاکبر سرافراز به نمادی از داستان ذبح قربانی تعبیر شده است. همچنین شایان ذکر است که واژه «گلگله» در متون کهن مانند شاهنامه فردوسی به عنوان نام یکی از پهلوانان تورانی (فرزند افراسیاب) و در فرهنگ کردی به عنوان نوعی سربند ابریشمی کاربرد دارد.