یعنی چه
در لغت به معنی کسی است که خود را بند میکند، بازمیدارد و ملازم یا مقیم جایی میشود. در اصطلاح دینی و عرفانی، به فردی گفته میشود که برای عبادت و تقرب به خداوند در مکانی مقدس خلوت میگزیند. همچنین در معنای لغوی دیگر به موی تافته و تابداده نیز اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به صورت مُتَعَکِّف (مُـ / تَـ / عَقـ / کِـف) تلفظ میشود و اسم فاعل از باب تفعّل است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه «متعکف» به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهایی چون «گوشهنشین مسجد» یا «مقیم برای عبادت» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این واژه در انگلیسی از عباراتی که به گوشهنشینی عبادی و خلوتگزینی زاهدانه اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل گوشهنشین، خلوتنشین، مقیم مسجد، ملازم عبادت و خوددار میباشند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات عرفانی، این حالت نماد بریدن آگاهانه از مادیات و امور دنیوی، پاکسازی ذهن و بازگشت به عبادت خالصانه و تمرکز کامل روحی بر ذات باریتعالی است.
جمعبندی و توضیح کامل متعکف
واژه مُتَعَکِّف از ریشه ثلاثی «ع ک ف» و از باب تفعّل است. این کلمه از نظر معنایی بسیار به واژه رایجترِ «مُعتَکِف» (از باب افتعال) نزدیک است و نباید با آن اشتباه گرفته شود، گرچه هر دو به مفهوم ملازمت در مکان مقدس و گوشهنشینی برای عبادت اشاره دارند. ریشه این واژه در قرآن کریم نیز به صورتهای دیگری نظیر «عاکفون» تجلی یافته است.
در ساختار زبان و ادبیات، متعکف به فردی اطلاق میشود که با خویشتنداری و تقوا، دغدغههای روزمره را رها کرده و به خلوتنشینی و تفکر معنوی روی میآورد. این واژه در حل جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک کلمه پنج حرفی و دقیق شناخته میشود.