معنی
«زدوده» اسم مفعول از فعل «زدودن» است. این واژه در لغت به معنای پاک کردن، ستردن و از بین بردن آلودگی، زنگ یا غبار از روی یک جسم (مانند آینه و شمشیر) یا پاک کردن غم و اندوه از دل است.
یعنی چه
وقتی میگویند چیزی زدوده شده، یعنی ویژگیهای منفی، کثیفی یا زنگار از روی آن برداشته شده و به حالت اوليه، درخشان و پاک خود بازگشته است.
مترادف
این کلمات در متون ادبی و رسمی به عنوان هممعنی واژه زدوده به کار میروند.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه «زدوده» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل صیقلیافته یا پاکشده کاربرد دارد و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد کلمه در جمله، معادلهای انگلیسی فوق برای انتقال مفهوم زدوده مناسب هستند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی، این واژه معمولاً به همراه «آینه» (آینهٔ زدوده) برای نشان دادن حقیقت بدون زنگار، یا به همراه «تیغ» (تیغ زدوده) برای شمشیر براق و آماده نبرد استفاده میشود. همچنین نمادی از پاکی روح و تجلی معرفت است.
جمعبندی و توضیح کامل زدوده
واژه «زدوده» یک کلمه اصیل فارسی از ریشه پارسی باستان است که از مصدر «زدودن» یا «زداییدن» مشتق شده است. این کلمه در طول تاریخ زبان فارسی همواره مفهوم پاکسازی، صیقل دادن و از بین بردن زنگار و تیرگی را با خود به همراه داشته است.
در کاربرد مادی، این واژه برای اشیائی مانند آینه، شمشیر و فلزات به کار میرود که با صیقل دادن، درخشش خود را بازیافتهاند. در کاربرد معنوی و ادبی، شاعران بزرگ از این واژه برای توصیف دل و روحی که از غم، کینه و آلودگیهای دنیوی پاک شده، بهره بردهاند.