یعنی چه
این واژه در فرهنگ معیار فارسی ثبت نشده است، اما در گویشهای محلی (مانند گنابادی و سیرجانی) به معنی فرو فشردن یا گرفتن آب لباس با فشار (چلاندن) به کار میرود. در کاربرد معاصر و مدرن، این کلمه به عنوان نماد اختصاری شرکت فرآوردههای غذایی و قند چهارمحال در بازار بورس ایران شناخته میشود.
مترادف
این مترادفها بر اساس کاربرد واژه در گویشهای شرقی و مرکزی ایران استخراج شدهاند.
متضاد
به دلیل گویشی بودن واژه و عدم حضور آن در لغتنامههای کلاسیک، متضاد مشخصی برای آن وجود ندارد.
هم خانواده
این واژهها در دگرگونیهای آوایی و گویشهای مختلف با «قچار» همریشه به شمار میروند.
ریشه
ریشه دقیق آن در فارسی کلاسیک مشخص نیست؛ احتمال داده میشود که یک صورت دگرگونشدهٔ آوایی محلی از ریشهای کهن نزدیک به «خشار» یا «فخشار» (مرتبط با فشار) در پهنه زبانهای ایرانی باشد.
جمله سازی
تلفظ
در گویشهای محلی با تشدید روی حرف چ و ضمه روی قاف تلفظ میشود. در اصطلاح بورسی نیز به صورت ساده (قَچار یا قُچار) خوانده میشود.
به انگلیسی
این معادلها صرفاً بر اساس معنای گویشی واژه (فشار دادن) بازسازی شدهاند.
نماد چیست
در ادبیات مالی و بازار سرمایه ایران، این کلمه نماد اختصاصی شرکت قند چهارمحال است که از ترکیب حرف «ق» (نشانه گروه قند و شکر) و بخش اول «چهارمحال» ساخته شده است.
جمعبندی و توضیح کامل قچار
واژه «قچار» یک کلمه دووجهی است که در دو دنیای کاملاً متفاوت کاربرد دارد. وجه اول آن ریشه در فرهنگ عامه و گویشهای اصیل محلی ایران (مانند گویشهای خراسانی و سیرجانی) دارد که در آنجا به معنای افشردن، فشار دادن و بهویژه چلاندن پارچه و لباس برای گرفتن آب آن به کار میرود. این واژه در لغتنامههای شاخص فارسی معیار مانند دهخدا یا معین به عنوان مدخل مستقل ثبت نشده است.
وجه دوم و امروزی این واژه، کاربرد آن در بازار بورس و سرمایه ایران است. در این فضا، قچار هیچ معنای لغوی خاصی ندارد، بلکه یک نماد معاملاتی هوشمندانه است که از ترکیب حرف «ق» (به نشانه صنعت قند و شکر) و واژه «چار» (مخفف چهارمحال) تشکیل شده و به شرکت فرآوردههای غذایی و قند چهارمحال اشاره میکند.