یعنی چه
واژه «بناوات» در زبان فارسی معیار و رسمی تعریف مشخصی ندارد. این کلمه غالباً به عنوان یک صورتِ نوشتاری یا تلفظی غیررسمی و عامیانه از واژه عربی «بَنات» (جمعِ بِنْت به معنی دختر) به کار میرود که معنای دختران یا دوشیزگان میدهد. همچنین در برخی بسترها میتواند شکل تحریفشده یا غلط املایی نام جغرافیایی «بوانات» (شهرستانی در استان فارس) باشد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتحة بر حرف اول و الف ممدوده در بخشهای بعدی یعنی (بَناوات) خوانده میشود، هرچند ریشه اصلی آن در عربی به صورت بَنات (بَ - نات) تلفظ میگردد.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد. بسته به طراح جدول، ممکن است به عنوان شکل دگرگونشده «بنات» یا تصحیح املایی «بوانات» مد نظر قرار گیرد.
به انگلیسی
اگر واژه را معادل بنات (دختران) در نظر بگیریم، برابر با واژگان انگلیسی فوق خواهد بود. در صورتی که منظور شهر بوانات باشد، به صورت Bavanat نگارش میشود.
به ترکی
معادل این واژه بر اساس معنای ریشهای آن (جمع دختر) در زبان ترکی استانبولی کلمه Kızlar است.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به فارسی اصیل، کلمات «دختران» یا «فرزندان مؤنث» است. در حوزه جغرافیا نیز نزدیکترین نام استاندارد فارسی به آن، شهرستان «بوانات» در استان فارس است.
نماد چیست
از آنجایی که این لفظ ریشه در کلمه بنات دارد، در ادبیات کنایی و متون کهن مذهبی به عنوان نمادی از جنس مؤنث، دوشیزگی و فرزندان دختر کاربرد دارد. همچنین در برخی مباحث اعتقادی تاریخی (مانند رد باورهای جاهلیت درباره ملائکه) به این مفهوم اشاره شده است.
جمعبندی و توضیح کامل بناوات
واژه «بناوات» یک کلمه اصیل، مستقل یا استاندارد در زبان فارسی به شمار نمیرود. بررسیهای زبانشناختی نشان میدهد که این عبارت به احتمال بسیار زیاد یک صورت آوایی، محاورهای یا غلط نوشتاری از واژه عربی «بَنات» به معنای دختران و دوشیزگان است که به عنوان جمع کلمه «بنت» شناخته میشود.
از سوی دیگر، در مواجهه با این واژه در زبان فارسی باید احتمال اشتباه املایی در نگارش نام جغرافیایی «بَوّانات» (منطقهای سرسبز و تاریخی در استان فارس) را نیز مد نظر قرار داد. بنابراین، بسته به متنی که کلمه در آن یافت شده، معنای آن بین مفهوم مذهبی/عربی دختران و یا نام یک شهرستان ایرانی متغیر است.
در فرهنگهای لغت رسمی فارسی تعریفی مستقل برای این آرایه از حروف وجود ندارد و استفاده از آن در نگارشهای معیار توصیه نمیشود، مگر آنکه در طرح سوالات جدول یا متون عامیانه خاص به کار رفته باشد.