یعنی چه
واژهٔ عزیز در لغت به معنای ارجمند، گرامی، محبوب و گرانبها است. در ریشهٔ اصلی خود به معنای قدرتمند، نفوذناپذیر، غیور و کمیاب نیز به کار میرود و نشاندهندهٔ کسی یا چیزی است که جایگاه بالا و ارزشمندی دارد.
تلفظ
این کلمه با فتح عین (عَ) و کسر زای اول (زی) به صورت عَزیز تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف درخواستی میتوانید از واژههایی چون گرامی، ارجمند، محبوب، شریف، گرانمایه یا نادر استفاده کنید.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از کلمات متفاوتی برای ترجمه عزیز استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشهٔ اصیل عربی دارد و در این زبان نیز به همان صورت یا با معادلهای همارز به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی هم واژهٔ وامگرفته شدهٔ عزیز و هم معادلهای اصیل ترکی آن کاربرد فراوانی دارند.
به فارسی
برابرهای پارسی این واژه شامل کلماتی چون گرامی، ارجمند، بزرگوار، گرانمایه، دلبند و نورچشم است که بار عاطفی و احترامی بالایی دارند.
جمعبندی و توضیح کامل هم معنی کلمه عزیز
واژهٔ «عزیز» از ریشهٔ عربی «عزز» وارد زبان فارسی شده و به طور کامل در فرهنگ و ادبیات ما بومیسازی شده است. این کلمه در اصل به معنای نفوذناپذیری، قدرت، شدت و غلبه است؛ به همین دلیل در قرآن کریم بیش از ۹۰ بار به عنوان یکی از صفات و اسماء الهی (العزیز) به معنای پادشاه غالب و شکستناپذیر یاد شده است. همچنین در تاریخ به عنوان لقب حاکمان بزرگ مانند «عزیز مصر» کاربرد داشته است.
در روابط اجتماعی و عرف ادبی فارسی، این واژه تغییر لحن یافته و بیشتر بار عاطفی و احترامی به خود گرفته است. امروزه وقتی کسی را عزیز خطاب میکنیم، منظورمان فردی محبوب، دلبند، محترم و گرانبهاست که جایگاهی ویژه در قلب و جان ما دارد. متضادهای اصلی این کلمه ذلیل و خوار هستند که دقیقاً نقطهٔ مقابل مفهوم ارزشمندی و بزرگی قرار میگیرند.