یعنی چه
واژه بعثر در لغت به معنای دگرگون کردن، برهم زدن نظم یک شیء برای بیرون کشیدن محتویات آن، و پخش و پراکنده کردن ذرات یا اشیاء است؛ بهگونهای که بخش زیرین آن رو بیاید و پنهانها آشکار شوند.
تلفظ
این کلمه به صورت فَتَحه بر روی باء، سکون روی عین، فتحه روی ثاء و فتحه روی راء یعنی بَعْثَرَ تلفظ میشود و از نظر صرفی فعل رباعی مجرد است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژه چهار حرفی «بعثر»، معادلهایی چون پراکنده کردن، آشکار ساختن و زیر و رو کردن خاک یا قبرهاست.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، افعالی که مفهوم برهم زدن نظم، پخش کردن یا تفتیش و بیرون کشیدن چیزی را برسانند به عنوان معادل استفاده میشوند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون زیر و زبر کردن، آشفته کردن، واژگون ساختن ظرف و بیرون ریختن محتویات آن است.
در قرآن
این واژه ۲ بار در قرآن کریم به صورت فعل مجهول برای توصیف احوال قیامت به کار رفته است؛ آیه ۴ سوره انفطار «وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ» (و آنگاه که قبرها زیر و رو گردند) و آیه ۹ سوره عادیات «أَفَلَا یَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِی الْقُبُورِ» که هر دو به برانگیخته شدن مردگان اشاره دارند.
جمعبندی و توضیح کامل بعثر
واژه عربی «بعثر» یک فعل رباعی مجرد است که در ساختار زبانی خود معنای عمیقی از دگرگونی، تفتیش و آشکارسازی را حمل میکند. لغتشناسانی چون راغب اصفهانی معتقدند این کلمه ممکن است از ترکیب دو واژه «بعث» (برانگیختن) و «اثیر» (پراکنده کردن) پدید آمده باشد تا به خوبی مفهوم همزمانِ بیرون کشیدن و متفرق کردن را بازگو کند.
این واژه در فرهنگ قرآنی و اسلامی بار معنایی و نمادین ویژهای دارد و مستقیماً با مفهوم رستاخیز گره خورده است. دگرگونی ناگهانی جهان، ویران شدن و زیرورو شدن قبرها برای خروج مردگان و فاش شدن اسرار مکتوم درون انسانها، از اصلیترین استعارههای این کلمه در زبان عربی به شمار میروند.