یعنی چه
واژه ممهدین (جمع مُمَهِّد) به افرادی اشاره دارد که با اقدامات خود، مسیر را برای وقوع یک امر یا جریان (خواه خیر و خواه شر) هموار و مهیا میسازند.
تلفظ
این کلمه با ضمه ميم اول، فتحه ميم دوم، تشدید و کسره هاء و سکون دال تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل 'زمینهسازان'، 'مهیاکنندگان بستر' یا 'آمادهکنندگان' به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، میتوان از اصطلاحاتی که مفهوم آمادهسازی پایه و هموار کردن مسیر را میرسانند استفاده کرد.
به عربی
این کلمه اصالتاً عربی و اسم فاعل جمع سالم از باب تفعیل (ریشه م-ه-د) است.
به فارسی
برابرهای دقیق این واژه در زبان فارسی روان شامل زمینهسازان، مهیاکنندگان، بانیان پشتپرده و مسببان مقدمات یک کار است.
در قرآن
عین واژهٔ «ممهدین» در متن قرآن وجود ندارد؛ اما مشتقات دیگر ریشه آن مانند «مَهْد»، «مِهاد» و فعل «مَهَّدْتُ» (در سوره مدثر آیه ۱۴) به کار رفتهاند. شایان ذکر است که این کلمه با بار منفی در فرازی از زیارت عاشورا («وَ لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدِینَ لَهُمْ...») به معنای جادهصافکنهای ظلم، بسیار مشهور است.
جمعبندی و توضیح کامل ممهدین
واژه «ممهدین» از ریشه عربی «م-ه-د» به معنای گستراندن و آماده ساختن است. در اصطلاح و کاربرد لغوی، ممهدین به کسانی گفته میشود که خودشان شاید بازیگر اصلی یا مستقیم یک جریان نباشند، اما با اقدامات، سکوت، پشتیبانی یا فراهم کردن مقدمات، مسیر را برای دیگران هموار میکنند.
این واژه در ادبیات دینی و متون مذهبی دارای دو رویه کاربردی است؛ از یک سو در متون ناظر به مهدویت به صورت 'ممهدون' برای یاوران و زمینهسازان ظهور به کار میرود، و از سوی دیگر در متونی مانند زیارت عاشورا، به بانیان پشتپرده و جادهصافکنهای جبهه باطل و ستمگران اشاره دارد و نمادی از معماران خاموش فجایع است.