یعنی چه
آب کفآلود به آبی اطلاق میشود که بر سطح آن به دلیل جریانهای شدید و ناگهانی (مانند سیل و آبشار)، وجود گازها، یا ترکیب با مواد آلی و شوینده، حبابهای ریز و درهمتنیدهای ایجاد شده باشد. این وضعیت معمولاً نشاندهنده تلاطم یا ناخالصی در آب است.
تلاظ
تلفظ این ترکیب وصفی به صورت «آبِ کَفْْآلُودْ» (Abe kaf-alood) است که از دو واژهٔ «آب» و صفت «کفآلود» تشکیل میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، خود «آب کف آلود» (۸ حرف) یا معادلهای آن مانند «کف آب» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف آبی که روی آن کف تشکیل شده، از عبارات متفاوتی بسته به منشأ کف استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، واژهٔ «زَبَد» به معنای کف روی آب است و «ماء زبد» به آبی اشاره دارد که کفِ بالاآمده با خود همراه دارد.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و فرهنگ اسلامی (با ارجاع به آیه ۱۷ سوره رعد)، کف روی آب نماد باطل، فانی بودن، و امور توخالی است. این مفهوم نشان میدهد که باطل مانند کفِ پفکرده روی آب سیلاب، بالا مینشیند و هیاهو دارد، اما به زودی فرو مینشیند و محو میشود، در حالی که خودِ آب که نافع و پایدار است، باقی میماند.
جمعبندی و توضیح کامل آب کف آلود
ترکیب وصفی «آب کفآلود» در زبان فارسی به آبی اشاره دارد که به دلایل طبیعی مانند جریان شدید سیلاب و برخورد با سنگها در آبشار، یا به دلایل مصنوعی مانند اختلاط با مواد شوینده، روی سطح آن لایهای از حباب و کف تشکیل شده است. از نظر ریشهشناسی، این واژه از «آب»، «کف» (ریشه پهلوی kaff) و پسوند «آلود» به معنای آغشته تشکیل شده است که معنای آبِ آغشته به کف را میسازد.
این عبارت علاوه بر کاربرد حسّی و فیزیکی، جایگاه ویژهای در ادبیات و مفاهیم نمادین دارد. در قرآن کریم (سوره رعد، آیه ۱۷) از جریان سیلاب و کفِ روی آن برای تبیین تقابل حق و باطل استفاده شده است؛ به این صورت که کفِ آب با وجود ظاهر بلندمرتبه و پرهیاهو، پوچ و ناپایدار است و به سرعت از بین میرود، اما آب که نماد حق و مایهٔ برکت است، ماندگار میگردد. از این رو، آب کفآلود در فرهنگ ما نمادی از جلوههای فریبنده اما بیدوام دنیاست.