یعنی چه
«اهریمن زیبا» یک ترکیب وصفی و متناقضنما (پارادوکسیکال) در ادبیات است. این اصطلاح به پدیدهها، وسوسهها یا افرادی اشاره دارد که باطنی شرور، ویرانگر و گناهآلود دارند، اما ظاهر آنها بسیار چشمنواز، اغواکننده و مایهٔ مجذوب شدن دیگران است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «اهریمن» (با فتحه ر و کسر م) و «زیبا» تشکیل شده است که با نقشنمای اضافه (-ِ) به یکدیگر متصل میشوند.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع شیطان زیبارو یا شرّ جذاب، عبارت «اهریمن زیبا» دقیقاً یک پاسخ ۱۰ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال این مفهوم ادبی و متناقض از ترکیب صفات زیبایی و اغواگری همراه با واژگان مربوط به شیاطین استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این مفهوم را با صفتهای زیبایی و جذابیت در کنار واژههای مذهبی یا اساطیری شر بیان میکنند.
به فارسی
عبارتهای مترادف فارسی برای این ترکیب شامل «شیطان فریبنده»، «دیو زیبا»، «شیطان جذاب» و «شرّ فریبنده» است که همگی بر تضاد میان ظاهر نیکو و باطن پلید تأکید دارند.
جمعبندی و توضیح کامل اهریمن زیبا
عبارت «اهریمن زیبا» یک ترکیب وصفی استعاری و متناقضنما (پارادوکس) در زبان فارسی است که به عنوان یک مدخل مستقل در لغتنامههای سنتی ثبت نشده، اما در ادبیات مدرن، شعر و تحلیلهای مفهومی کاربرد فراوان دارد. واژهٔ «اهریمن» ریشه در زبان اوستایی و واژهٔ «انگرهمینو» به معنای روح ویرانگر دارد و «زیبا» از بن «زیب» به معنای زینت مشتق شده است. ترکیب این دو، نمادی از پارادوکس شرّ فریبنده است.
این اصطلاح در روانشناسی و نمادشناسی به پدیدههایی مانند اعتیاد، جاهطلبی کورکورانه یا روابط سمی اشاره دارد که در ابتدا ظاهری بسیار آراسته و جذاب دارند اما در نهایت به سقوط و نابودی ختم میشوند. در متون مذهبی مانند قرآن، هرچند به فریبکاری و زیباسازی اعمال زشت توسط شیطان اشاره شده، اما خودِ این ترکیب به صورت مستقیم به کار نرفته است.