یعنی چه
واژه «جبناء» جمع تکسیر کلمه «جَبان» است و به گروهی از افراد اشاره دارد که دچار ضعف نفس، ترس شدید و بزدلی هستند و در موقعیتهای حساس شهامت لازم را از خود نشان نمیدهند.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی با ضمه روی حرف جیم و فتحه روی حرف باء به صورت «جُبَناء» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «بزدلان» یا «ترسویان عرب»، کلمه پنج حرفی «جبناء» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
رایجترین و دقیقترین معادل انگلیسی برای واژه جبناء (ترسویان)، کلمه Cowards است.
به فارسی
برگردانهای مستقیم و دقیق این کلمه در زبان فارسی شامل واژگانی چون ترسویان، بزدلان و افراد کمجرئت است که در مقابل شجاعان و دلیران قرار میگیرند.
در قرآن
واژه «جبناء» یا ریشه آن به معنی ترس در متن قرآن کریم به کار نرفته است. تنها کلمه همریشه با آن «جَبين» به معنی پیشانی است که در آیه ۱۰۳ سوره صافات در داستان قربانی کردن اسماعیل توسط ابراهیم (ع) آمده است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگهای مختلف، حیواناتی نظیر خرگوش، موش و مرغ (به دلیل فرار سریع از خطر) به عنوان نمادهای جبن و بزدلی شناخته میشوند. در ادبیات عرب نیز گاهی از شترمرغ (نعامه) به عنوان نماد ترس یاد شده است.
جمعبندی و توضیح کامل جبناء
واژه «جبناء» یک واژه وامگرفته شده از زبان عربی است که در زبان فارسی به عنوان جمع تکسیر برای اشاره به افراد ترسو و بزدل به کار میرود. ریشه این کلمه (ج ب ن) در زبان عربی به دو معنای متفاوتِ «ترس و ضعف نفس» و «پیشانی» تقسیم میشود. در کاربردهای ادبی، این واژه دقیقاً در نقطه مقابل صفاتی چون شجاعت، دلیری و بیباکی قرار دارد.
اگرچه خود کلمه جبناء یا واژه جُبن در قرآن کریم نیامده است، اما بررسی ریشهشناختی آن ما را به واژه «جبین» (پیشانی) در سوره صافات میرساند. در فرهنگ عامه و ادبیات ملل، مفاهیمی چون فرار از مسئولیت یا ترس شدید که در قالب این کلمه بازنمایی میشوند، معمولاً با نمادهای حیوانی همچون خرگوش و موش همزادپنداری میگردند.