یعنی چه
استاکیسم یک جنبش هنری بینالمللی است که در سال ۱۹۹۹ در لندن توسط چارلز تامسون و بیلی چایلدیش بنیانگذاری شد. هدف اصلی این جنبش، ترویج و احیای نقاشی فیگوراتیو و اصالت احساس در هنر، در مخالفت شدید با هنر مفهومی و پستمدرنیسم است.
تلفظ
این واژه از کلمه انگلیسی Stuck گرفته شده و در زبان فارسی به صورت اِستاکیسم تلفظ و خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این اصطلاح دقیقاً ۸ حرف دارد و به عنوان یک جنبش هنری معاصر شناخته میشود.
به انگلیسی
معادل دقیق انگلیسی این اصطلاح Stuckism است که از واژه Stuck به معنی گیرکرده ریشه میگیرد.
به فارسی
این واژه اصالت یا ریشه قدیمی در زبان فارسی ندارد، اما به عنوان رویکرد فلسفی همسو و مترادف میتوان از عبارات «نقاشی اصالتگرا» یا «بازنوگرایی» استفاده کرد.
نماد چیست
این جنبش نماد رسمی ندارد؛ اما به طور نمادین، قلممو و رنگدانههای اولیه روی بوم به عنوان نماد ایستادگی آنها در برابر اشیاء آماده هنر مفهومی شناخته میشود.
معنی انگلیسی/خارجی
این واژه از کلمه انگلیسی Stuck ریشه گرفته است؛ تریسی امین به معشوق سابق خود بیلی چایلدیش طعنه زده بود که هنرت در گذشته گیر کرده است (Stuck) و چارلز تامسون از همین توهین برای نامگذاری جنبش استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل استاکیسم
استاکیسم یک جنبش هنری بینالمللی معاصر است که در اواخر قرن بیستم (سال ۱۹۹۹) در لندن شکل گرفت. این جنبش با هدف مقابله با سیطره هنر مفهومی و پستمدرنیسم پدید آمد و بر بازگشت به اصالت نقاشی، به ویژه نقاشی فیگوراتیو و ابراز خالص احساسات تاکید دارد. بنیانگذاران آن با الهام از یک انتقاد طعنهآمیز، نام این جریان را انتخاب کردند تا نشان دهند ایستادگی در گذشته و وفاداری به بوم و رنگ، ارزشمندتر از خلق آثار صرفاً ذهنی است.
این جریان هنری مانیفست محکمی دارد که ارزش هنرمند را در عملِ نقاشی کردن میداند؛ با این شعار مانیفستی که: «هنرمندی که نقاشی نمیکند، هنرمند نیست.» در حالی که هنر مفهومی از اشیاء آماده یا چیدمانهای غیرمتعارف استفاده میکند، استاکیستها با تکیه بر ابزارهای سنتی نقاشی به بازنمایی ملموس واقعیت و انسان میپردازند. این واژه کاملاً مدرن و غربی است و هیچ ریشه قدیمی، پیشینه یا کاربردی در زبان عربی فصیح و قرآن کریم ندارد.
در مجموع، استاکیسم بازتابدهنده رویکرد فلسفی بازنوگرایی (Remodernism) است که تلاش میکند معنا و معنویت را به هنر بازگرداند. این اصطلاح امروزه در محافل تخصصی هنر معاصر جهان به عنوان نماد مقاومت در برابر جریانهای ضدِ هنر شناخته میشود.