یعنی چه
منهال بسته به نوع تلفظ دو معنای اصلی دارد؛ مِنهال (با کسر میم) به مرد بسیار بخشنده و با سخاوت یا تپهای بلند از ریگ روان اطلاق میشود. مُنهال (با ضم میم) به معنی فروریخته و ریزان (مانند خاک و ریگی که فرو میریزد) است.
تلفظ
این واژه به دو صورت تلفظ میشود: «مِنهال» با کسر میم که صفت مبالغه است و «مُنهال» با ضم میم که به عنوان اسم مفعول به کار میرود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی نظیر «مرد بخشنده»، «توده ریگ روان» یا «ریگ فروریخته» به واژه ۵ حرفی «منهال» اشاره دارند.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی، با توجه به دو معنای اصلی آن از صفات مربوط به سخاوت یا جریان ریزش ریگ استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای فارسی این کلمه در متون کهن و لغتنامهها شامل واژگانی چون بخشنده، راد، فروریزان و پشته ریگ روان است.
در قرآن
واژه منهال در متن قرآن وجود ندارد؛ اما در تاریخ اسلام، «منهال بن عمرو» از اصحاب و راویانی است که ماجرای تلاوت قرآن توسط سر مبارک امام حسین (ع) در شام را روایت کرده است.
نماد چیست
در فرهنگ نامگذاری عربی و اسلامی، این واژه نمادی از جود و کرم فراوان، بخشندگی بیمنهت و خیر کثیر (مانند بارانی که فرومیریزد) تلقی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل منهال
واژه «منهال» یک کلمه اصالتاً عربی است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده و در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و منتهیالارب به آن پرداخته شده است. این کلمه با دو تلفظ مِنهال و مُنهال شناخته میشود که اولی صفت مبالغه برای مرد بسیار بخشنده، با سخاوت یا تپهای از ریگ روان است و دومی در قالب اسم مفعول به معنای خاک و ریگ فروریخته کاربرد دارد.
اگرچه این کلمه در متن قرآن کریم نیامده است، اما به دلیل حضور تاریخی افرادی چون منهال بن عمرو در روایات اسلامی، جایگاه خاصی در فرهنگ مذهبی دارد. در فرهنگ نامها نیز این واژه به عنوان نمادی از کرم، دستان بخشنده و خیر برکتخیز استفاده میشود.