یعنی چه
رسنده در زبان فارسی به عنوان صفت فاعلی به کار میرود و دو معنای عمده دارد: نخست به معنی شخص یا شیئی که در حال حرکت به سمت مقصد است و سرانجام به آن واصل و بالغ میشود؛ دوم به معنی دادرسیکننده و کسی که به کارها و امور مختلف رسیدگی و ممیزی میکند.
تلفظ
این واژه به صورت رَسَنده (rasande) تلفظ میشود که شامل فتحهی راء، فتحهی سین، سکون نون، فتحهی دال و های غیرملفوظ در پایان است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «رسنده» بر اساس تعداد حروف خواستهشده میتواند خود کلمه «رسنده» (۵ حرف) یا مترادفهای آن نظیر واصل، بالغ و ممیز باشد.
به انگلیسی
بسته به بستر متن، معادل انگلیسی آن برای مفهوم حرکت و وصول کلماتی مانند Arriving و Reaching است و برای مفهوم دادرسی و بررسی از واژه Examiner استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی کلمات واصل، بالغ و لاحق دقیقترین معادلها برای توصیف ویژگی رسندگی و رسیدن به هدف یا مقصد هستند.
به فارسی
واژههای هممعنی و برگردانهای روان فارسی برای این کلمه شامل واصل، بالغ، نائل، عاید و در نقشهای اداری به معنای ممیز و شخص رسیدگیکننده به امور است. متضادهای آن نیز نارسیده و بازمانده هستند.
نماد چیست
کلمه رسنده یک صفت فاعلی عام و دستوری در زبان فارسی است؛ به همین دلیل در فرهنگها، اساطیر یا نمادشناسی سنتی، مذهبی و باستانی مابه ازای نمادین خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل رسنده
واژه «رسنده» یک صفت فاعلی اصیل در زبان فارسی است که از بن مضارع فعل «رسیدن» به همراه پسوند فاعلی «ـَنده» ساخته شده است. این کلمه در لغتنامههای معتبری چون دهخدا، معین و عمید به دو صورت معنایی مجزا دستهبندی میشود؛ نخست اشاره به هر شخص یا شیئی دارد که مسافتی را طی کرده و به مقصد یا کمال نائل میشود، و دوم به عنوان یک موقعیت عملکردی، به فردی اطلاق میگردد که وظیفه دادرسی، ممیزی و رسیدگی به کارها را بر عهده دارد.
این واژه پنجحرفی کاربرد گستردهای در طراحی جدولهای کلمات متقاطع دارد و معادلهای دقیق مکتوب آن در زبانهای انگلیسی و عربی بسته به کاربرد محتوایی تغییر میکند. اگرچه خود کلمه با این ساختار در متون کهن مذهبی نظیر قرآن دیده نمیشود، اما مفاهیم بنیادین آن همواره با کلماتی نظیر بالغ به کار رفته است و کلمات همخانوادهای چون رسا، رسانا و رسیدن اصالت ریشه فارسی آن را تایید میکنند.