یعنی چه
در لغت به معنی راه رونده، مسافر و پوینده است. در اصطلاح تصوف و عرفان، به کسی گفته میشود که با پایبندی به احکام الهی و مجاهدت با نفس، مراحل و مقامات معنوی را گامبهگام برای رسیدن به قرب الهی طی میکند.
تلفظ
واژهٔ سالک با کسر حرف ل (لِ) تلفظ میشود. تلفظ با فتح ل (سالَک) مربوط به یک بیماری پوستی است.
در جدول
این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان راهنما آمده و پاسخ دقیق آن خودِ عبارت «سالک و رونده» با ۱۰ حرف یا واژههای مترادف آن مانند رهرو است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متناسب با متن عرفانی یا عامیانه از واژههای پوینده معنوی، جوینده یا مسافر استفاده میشود.
به فارسی
واژههای هممعنی و مترادف فارسی آن شامل رهرو، پوینده، مسافر و طریقتجو است. کلمات همخانوادهٔ آن در ریشه عربی نیز سلوک، مسلک و سلک هستند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی، سالک نمادِ حرکت دایمی، تسلیم در برابر پیر و راهنما، مجاهدت در برابر سختیها و عدم رضایت از وضع موجود نفسانی برای رسیدن به کمال است.
جمعبندی و توضیح کامل سالک و رونده
واژهٔ «سالک» در لغت به معنای رونده، پوینده و کسی است که مسیری را میپیماید. این کلمه در ادبیات و عرفان اسلامی جایگاه ویژهای دارد و به فردی اطلاق میشود که با عبور از مراحل، منازل و مقامات معنوی، در جستجوی حقیقت و تقرب به خداوند است. سالک در واقع نماد انسان پویایی است که از خودخواهی هجرت کرده و سختیهای سلوک را به جان میخرد.
از نظر ریشهشناسی، این واژه از ماده عربی «سلک» به معنی رفتن و پیمودن گرفته شده و با کلماتی چون سلوک و مسلک همخانواده است. باید توجه داشت که این کلمه با «سالَک» (به فتح لام) که نام یک بیماری پوستی است، کاملاً متفاوت است. در جداول کلمات متقاطع، عبارت «سالک و رونده» راهنمایی برای رسیدن به مفاهیمی چون رهرو، مسافر و پوینده است.