یعنی چه
دستاورد به معنای هر آن چیزی است که انسان در اثر تلاش، پشتکار، اندیشه یا فعالیتهای مداوم خود به دست میآورد. این واژه برآیند مثبت و ثمره ملموس یک کار یا تجربه را نشان میدهد که مایهٔ پیشرفت و موفقیت است.
مترادف
واژههایی چون حاصل، ثمره، برآیند و دسترنج نزدیکترین معنا را به این کلمه دارند.
متضاد
کلماتی که مفهوم عدم موفقیت، از دست رفتن منابع یا به نتیجه نرسیدن یک تلاش را رسانند، متضاد این واژه هستند.
تلفظ
این واژه از دو بخش «دَست» و «آوَرْد» تشکیل شده است و به صورت اسم مرکب مستقل خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «حاصل تلاش» یا «نتیجه کار»، واژه ۷ حرفی «دستاورد» پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان متعددی بسته به میزان تلاش و رسمی بودن متن برای این مفهوم وجود دارد.
به عربی
در زبان عربی واژه «إنجاز» دقیقترین معادل برای دستاوردهای بزرگ و ساختاری است.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای اشاره به دستاوردهای علمی، مادی یا معنوی از این واژهها استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل دستاورد
واژه «دستاورد» از جمله واژگان اصیل و مرکب زبان فارسی است که از ترکیب اسم «دست» و بن ماضی «آورد» (از فعل آوردن) ساخته شده است. این کلمه در حقیقت به معنای «آنچه به دست آورده شده» است. اگرچه ریشه فعلی آن در متون کهن فارسی به وفور دیده میشود، اما کاربرد آن به عنوان یک اسم مرکب مستقل، بیشتر در دوره معاصر و در جریان واژهگزینیهای نوین رونق یافته است.
این واژه حامل باری مثبت و انگیزشی است و همواره به نتیجهای اشاره دارد که پس از طی کردن یک مسیر، غلبه بر چالشها و صرف انرژی و زمان حاصل میشود. در مفاهیم بصری و نشانهشناسی، این کلمه با نمادهایی چون جام قهرمانی، مدال، یا قله فتحشده پیوند دارد که همگی نشاندهنده به ثمر نشستن تلاشهای انسان هستند.
از نظر مفهومی، این واژه در فرهنگهای مختلف جایگاه ویژهای دارد؛ برای نمونه در ادبیات قرآنی گرچه خود واژه به دلیل فارسی بودن وجود ندارد، اما مفاهیمی نظیر «سعی»، «کسب» و ثمره اعمال انسان که اشاره به برآیند کارها دارد، کاملاً با مفهوم دستاورد همپوشانی دارند.