معنی
مذمت در لغت به معنای نکوهیدن، ملامت کردن و آشکار ساختن عیوب یا کاستیهای یک فرد یا پدیده است که به عنوان نقطه مقابل ستایش و مدح شناخته میشود.
یعنی چه
وقتی کسی را مذمت میکنیم، در واقع رفتار، گفتار یا کردار او را ناپسند دانسته و مورد انتقاد، ملامت و سرزنش قرار میدهیم.
مترادف
واژگانی مانند سرزنش، ملامت و تقبیح بیشترین همپوشانی معنایی را با این کلمه دارند.
متضاد
کلماتی که مفهوم ستودن، تشویق و بیان ویژگیهای مثبت را میرسانند، متضاد این واژه هستند.
تلفظ
این واژه به صورت مَ-ذَم-مَت (ma-zam-mat) تلفظ میشود و میم اول آن دارای تشدید است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «سرزنش یا نکوهش» با تعداد حروف خواسته شده، کلمه ۴ حرفی مذمت یا هممعنیهای ۵ حرفی آن به کار میروند.
به انگلیسی
بسته به لحن و متن کلام، میتوان از معادلهای متفاوتی در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مذمت استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل مذمت
واژهٔ مذمت یک مفهوم انتزاعی، اخلاقی و رفتاری در زبان و ادبیات فارسی است که ریشه در زبان عربی (از ماده ذ م م) دارد. این کلمه به معنای بازگو کردن عیوب، ملامت کردن و سرزنش رفتارهای ناپسند به کار میرود و در ادبیات کلاسیک و معاصر فارسی تکرار شده است. در متون دینی و قرآنی نیز اگرچه خودِ مصدر مذمت دیده نمیشود، اما مشتقات آن مانند «مذموم» بارها برای توصیف حالات ناپسند یا راندهشدگان استفاده شدهاند.
درک جایگاه این واژه به عنوان نقطهٔ مقابل مدح و ستایش، به ما کمک میکند تا در روابط اجتماعی و متون ادبی، مرز میان نقد سازنده، سرزنش اخلاقی و عیبجویی را بهتر درک کنیم. این کلمه به دلیل کاربرد گسترده، همواره یکی از ارکان کلیدی در شعر و نثر پندآموز فارسی بوده است.