یعنی چه
واژه «زورآزما» در زبان فارسی به صفت فاعلی مرکب مرخمی اطلاق میشود که به معنای فرد نیرومند، مبارز یا پهلوانی است که در میدان رقابت، قدرت بدنی خود را با دیگران میسنجد یا مجازاً به فردی اهل رقابت و قدرتنمایی گفته میشود.
مترادف
واژههای هممعنی که در متون مختلف برای توصیف فردی با نیروی بدنی بالا و اهل رقابت تنبهتن استفاده میشوند.
هم خانواده
کلمات همریشه که بر پایه جزء اول «زور» (نیرو) و جزء دوم «آزما» (از مصدر آزمودن) ساخته شدهاند.
تلفظ
این واژه از دو بخش صوتی تشکیل شده است؛ بخش اول «زور» با سکون واو و راء، و بخش دوم «آزما» که به صورت سرهم تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ به سوالاتی با مفهوم پهلوان، قویپنجه یا کسی که قدرتش را امتحان میکند، واژه ۷ حرفی «زورآزما» است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی که بسته به بافت متن، مفاهیمی چون قدرتنمایی بدنی یا ورزش کشتی را منتقل میکنند.
به فارسی
این کلمه ترکیب خالص فارسی است. جزء اول آن «زور» از واژه ایرانی باستان (zāvar) به معنی نیرو و جزء دوم آن «آزما» بن مضارع از مصدر آزمودن است؛ بنابراین برگردان یا معادل بیگانه ندارد و خود یک واژه اصیل فارسی است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، بهویژه در شاهنامه فردوسی و بوستان سعدی، این واژه نماد مردانگی، آمادگی رزمی و آزمون شجاعت است. چنانکه سعدی در شعر معروف خود میسراید: «هرچه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست / پنجه با زورآزما افکندن از فرهنگ نیست».
جمعبندی و توضیح کامل زورآزما
واژه «زورآزما» یک ترکیب اصیل و خالص فارسی از دو جزء «زور» (نیرو) و «آزما» (از مصدر آزمودن) است که ریشه در زبانهای ایرانی باستان و فارسی میانه دارد. این کلمه به عنوان صفت فاعلی برای اشاره به کسی به کار میرود که قدرت بدنی خود را در میدان مبارزه، کشتی یا رقابتی تنبهتن به نمایش میگذارد و با حریفان دستونجه نرم میکند.
در فرهنگ سنتی ایران، زورآزما یادآور آیین پهلوانی، ورزشهای باستانی و شجاعت در میدان نبرد است. این کلمه در ادبیات کلاسیک فارسی جایگاه ویژهای در نمادشناسی قدرت، جوانمردی و رقابت عادلانه دارد و به دلیل ساختار کاملاً ایرانیاش، در متون قرآنی کاربرد مستقیم ندارد.