ملقاة یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل ملقاة

واژه «ملقاة» یک لغت اصیل عربی از ریشه (ل ق ی) است که به ادبیات و متون فارسی نیز راه یافته است. این کلمه دو وجه معنایی عمده دارد؛ در وجه اول (مُلْقاة) به معنای هر چیز مؤنثی است که افکنده، انداخته و رها شده باشد. در وجه دوم (مَلْقاة) به موقعیت جغرافیایی یا مکانی اشاره دارد که محل تلاقی، برخورد یا ملاقات دو پدیده است.

اگرچه این لفظ با ساختار دقیقِ مؤنث خود در آیات قرآن مجید ذکر نشده، اما ریشه و هم‌خانواده‌های آن حضور پررنگی در کتاب آسمانی دارند و خود کلمه نیز در روایات شریف نبوی برای تصویرسازی عظمت هستی به کار رفته است. در بستر شعر و عرفان، ملقاة استعاره‌ای از حالت فنا و بی‌ارادگی سالک در برابر خواست معشوق و تقدیر ازلی است.