یعنی چه
عبارت «بلای عمومی» به حادثه، آفت یا مصیبتی شدید (مانند طاعون، قحطی، زلزله بزرگ یا جنگ) اشاره دارد که برخلاف گرفتاریهای شخصی، دامنگیر یک شهر، جامعه یا تمام مردم میشود و همگان را تحت تأثیر قرار میدهد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه «بَلا» (با فتح ب) و «عُمُومی» (با ضمه ع و م) تشکیل شده است که با کسرهٔ اضافه به یکدیگر متصل میشوند.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ این واژه «بلای عمومی» با ۹ حرف است. همچنین کلماتی نظیر «جائحه» (به معنی آفت ناگهانی مزارع) یا «عذاب عام» نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از اصطلاحاتی که نشاندهنده فاجعه یا مصیبت همگانی هستند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و ترکیبات هممعنی فارسی آن شامل بلای همگانی، عذاب فراگیر، آفت فراگیر و مصیبت عامه است. متضاد آن نیز «بلای شخصی» یا «گرفتاری فردی» میشود.
در قرآن
عین ترکیب «بلای عمومی» در قرآن نیامده است، اما داستان عذابهای فراگیر اقوام گذشته و همچنین آیه ۲۵ سوره انفال $«وَاتَّقُوا فِتْنَةً لَا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً»$ (و بترسید از بلایی که تنها به ستمکاران شما نمیرسد) دقیقاً به همین مفهوم اشاره دارد.
نماد چیست
این عبارت مفهومی انتزاعی است و نماد گرافیکی یا باستانی واحدی ندارد؛ اما در ادبیات و تصویرسازیهای سنتی معمولاً با نشانههایی چون «داس مرگ»، «هجوم ملخ» یا «تاریکی و ظلمت فراگیر» به تصویر کشیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بلای عمومی
ترکیب وصفی «بلای عمومی» در زبان فارسی به هرگونه گرفتاری، مصیبت یا حادثه ناگواری اطلاق میشود که فراتر از سطح شخصی یا خانوادگی رفته و تمام یا بخش اعظمی از یک جامعه را تحت تأثیر قرار میدهد. ریشه واژه «بلا» عربی (به معنی آزمایش و سختی) و «عمومی» منسوب به همگان است. نمونههای بارز تاریخی آن شامل اپیدمیها، جنگها، قحطیها و بلایای طبیعی بزرگ هستند.
از دیدگاه مذهبی و قرآنی، اگرچه این اصطلاح دقیقاً با همین الفاظ در متن کتاب مقدس مسلمانان ذکر نشده، اما مفهوم آن تحت عنوان «عذاب عام» برای اقوام نافرمان گذشته مطرح شده است. همچنین در ادبیات فقهی و حقوقی، گاهی از واژه «جائحه» برای تبیین چنین خسارتهای ناگهانی و فراگیری استفاده میشود.