یعنی چه
تسامحی به معنای منسوب به تسامح است. این واژه در توصیف رفتارها، دیدگاهها یا احکامی به کار میرود که بر پایه گذشت، مدارا و چشمپوشی از خطاهای جزئی شکل گرفتهاند و در آنها سختگیری و دقتِ متعصبانه وجود ندارد.
تلفظ
این واژه به صورت تَسامُحی تلفظ میشود که شامل فتحة ت، س و الف ممدود، ضمّه م و یای نسبت در پایان است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این واژه در جدول خود «تسامحی» با ۶ حرف است. همچنین ممکن است با نشانههایی چون روادارانه یا مسامحهآمیز پرسیده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این مفهوم معمولاً با واژههایی که از ریشه Tolerance (رواداری) مشتق شدهاند بیان میشود.
به عربی
در زبان عربی نیز این کلمه با یای نسبت به همین صورت یا به شکل مؤنث «تسامحية» برای توصیف مفاهیم مدرن به کار میرود.
در قرآن
عین واژه «تسامح» یا «تسامحی» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، اصول و مفاهیم همسو با آن مانند عفو، صفح (چشمپوشی)، آسانگیری و قاعده لاحرج (نفی سختی و مشقت) در آیات متعددی مورد تأکید قرار گرفتهاند.
نماد چیست
تسامح و رواداری در فرهنگ بینالمللی با نمادهایی چون کبوتر سپید صلح یا دو دستِ در هم گرهخورده به نشانه همزیستی تصویر میشود. همچنین سازمان یونسکو روز ۱۶ نوامبر را روز جهانی تسامح و مدارا نامگذاری کرده است.
جمعبندی و توضیح کامل تسامحی
واژه «تسامحی» صفتی نسبی مشتق از ریشه عربی «س م ح» است که در زبان فارسی کاربرد گستردهای دارد. این واژه به هر نوع نگرش، رفتار یا رویکردی اشاره میکند که بر مدارا، رواداری، چشمپوشی از خطاها و دوری از سختگیریهای بیمورد استوار باشد. در حوزههای فقهی، حقوقی و ادبی نیز برخورد تسامحی به معنای مواجهه همراه با اغماض و بدون دقتِ مضیق و سختگیرانه است.
اگرچه خود این کلمه به صورت لفظی در قرآن کریم ذکر نشده، اما جوهره و روح آن که همان گذشت، عفو و تخفیف در امور است، از اصول بنیادین اخلاق اسلامی و فرهنگ انسانی به شمار میرود. در جهان امروز نیز تسامح به عنوان یکی از پایههای کلیدی همزیستی مسالمتآمیز میان فرهنگها و عقاید گوناگون شناخته میشود.