یعنی چه
واژهٔ «استفقاد» در لغت به معنای پیگیری احوال، دلجویی و جستوجو کردن از وضعیت فردی است که در غیبت به سر میبرد. این کلمه همچنین احساس کمبود و دلتنگی ناشی از نبودن یا گم شدن کسی یا چیزی را میرساند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت اِستِفقاد (با کسرهٔ همزه و تاء) است که بر وزن باب استفعال ادا میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف، «استفقاد» (۷ حرفی) یا واژههای هممعنی آن مانند «تفقد» و «دلجویی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، میتوان از عباراتی که به معنای پرسوجو از احوال فرد غایب یا احساس دلتنگی برای اوست استفاده کرد.
به عربی
این واژه خود مأخوذ از ریشه عربی (ف ق د) است و در زبان عربی معاصر، بهویژه در ادبیات اجتماعی و مذهبی، به معنای سرکشی و پیگیری احوال مؤمنان و نیازمندان به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی این واژه شامل سراغ گرفتن، تفقد، دلجویی کردن، پیگیری احوال غایبان و جستوجوی گمشده است.
نماد چیست
کلمه استفقاد یک مفهوم لغوی و انتزاعی در زبان است و به عنوان نماد نمادین یا نشانهٔ سنتی برای شیء یا مظهر خاصی شناخته نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل استفقاد
واژهٔ «استفقاد» مصدری مأخوذ از زبان عربی و از ریشهٔ ثلاثی مجرد (ف ق د) است که ورود آن به زبان فارسی، غنای واژگانی برای بیان مفاهیم عاطفی و اجتماعی را به همراه داشته است. این کلمه در اصل به معنای جویا شدن از احوال افراد در زمان غیبت آنها، جستوجو کردن برای یافتن اشیاء یا اشخاص مفقود شده و همچنین حس دلتنگی ناشی از این فقدان است.
اگرچه خود این واژه به صورت صریح در متن قرآن مجید به کار نرفته، اما همخانوادهها و مشتقات دیگر آن مانند فعل «تَفَقَّدَ» (مثلاً در ماجرای جویا شدن حضرت سلیمان از احوال هدهد در سوره نمل) دیده میشود. در کاربردهای معاصر نیز این اصطلاح بازتابدهندهٔ رفتارهای انسانیِ پسندیدهای چون سرکشی به نیازمندان و دلجویی از اطرافیان است.