معنی
این کلمه ترکیبی از حرف «فـ» (به معنی پس/بنابراین) و فعل امر «فِرّوا» (بگریزید) است که برای جمع مخاطب به کار میرود.
یعنی چه
در لغت به معنای گریزِ آگاهانه و سریع از یک وضعیت نامناسب، تهدید یا تاریکی به سوی یک پناهگاه مطمئن و نورانی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح فاء اول، کسر فاء دوم و تشدید و ضمّ راء است: [فَـ + فِـ + رُّوا].
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن، این عبارت معمولاً برای بیان مفهوم گریز سریع به سوی یک مقصد مشخص استفاده میشود.
به عربی
مترادفهای دقیق این واژه در زبان عربی فاهرَبوا (پس بگریزید) و التَجِئوا (پناه بیاورید) هستند.
به فارسی
بهترین و دقیقترین برگردان فارسی این واژه قرآنی، عبارت «پس بگریزید» یا «رو بیاورید» در بافتار معنوی است.
در قرآن
این واژه تنها یکبار در قرآن کریم آمده است: «فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ»؛ یعنی پس به سوی خدا بگریزید، که من از سوی او برای شما بیمدهندهای آشکارم.
جمعبندی و توضیح کامل ففروا
واژه «فَفِرُّوا» یک فعل امر قرآنی از ریشه (ف ر ر) است که در آیه ۵۰ سوره مبارکه ذاریات به کار رفته است. این کلمه در ظاهر معنای فرار و گریز را متبادر میکند، اما در بافتار آیات الهی، دعوتی است بلندمرتبه برای شتاب گرفتن به سوی پروردگار. در واقع، این گریز نه از روی ترس و وحشت مادی، بلکه فراری آگاهانه از جهل، گناه، و دلبستگیهای مادی به سوی آغوش رحمت، امنیت و هدایت الهی است.
در فرهنگ عرفانی و اسلامی، این واژه به عنوان نمادی از «هجرت باطنی» شناخته میشود. سالکان و مفسران بر این باورند که انسان در مسیر رشد خود باید از تمام تعلقات و موانعی که او را از حقیقت بازمیدارند، فرار کند و به تنها پناهگاه حقیقی جهان که همان ذات پاک پروردگار است، پناه ببرد.