یعنی چه
السموم دارای دو وجه معنایی است؛ با فتح سین (السَّمُوم) به معنای باد بسیار داغ، سوزان و زهرآگین بیابانی است که به منافذ پوست نفوذ میکند و کشنده است. با ضم سین (السُّمُوم) نیز به عنوان جمع کلمه «سَم»، به معنی زهرها و سمها به کار میرود.
تلفظ
این کلمه بسته به معنا دو تلفظ دارد: السَّمُوم با فتح سین و ميم مشدد که در قرآن نیز به همین شکل آمده، و السُّمُوم با ضم سین که حالت جمع کلمه سم است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول «السموم» با ۶ حرف است. از دیگر گزینههای مشابه میتوان به سموم یا باد سام اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به باد داغ و مهلک از واژه اختصاصی Simoom یا ترکیب Scorching wind استفاده میشود و برای معنای زهرها کلمات Poisons و Toxins به کار میروند.
به عربی
در خود زبان عربی، السَّموم را به الريح الحارة النافذة (بادی که از مسام بدن وارد میشود) تفسیر میکنند و برای سموم شدید از واژگانی چون الزعاف استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی این واژه در متون ادبی و کهن شامل «باد سام»، «تشباد» (باد آتشین) و «حرور» برای معنای اول، و «زهرها» و «سمها» برای معنای دوم است.
نماد چیست
در ادبیات فارسی، باد سموم نماد حوادث ناگهانی و بیرحمی است که گلستان را به یکباره نابود میکند. همچنین در فرهنگ اسلامی، «نار السموم» نماد آتش بدون دود، نفوذکننده و حرارت عمیقی است که ساختار وجودی جن از آن شکل یافته است.
جمعبندی و توضیح کامل السموم
واژه «السموم» یک کلمه با ریشه عربی (س م م) است که به طور گسترده به ادبیات فارسی و متون دینی راه یافته است. این کلمه دو وجه معنایی کاملاً متمایز دارد؛ در وجه اول که با فتح سین تلفظ میشود، به بادهای فوقالعاده داغ، سوزان و مرگبار بیابانی اشاره دارد که گویی در منافذ پوست فرو میروند. در وجه دوم که با ضم سین خوانده میشود، شکل جمع کلمه «سم» بوده و به معنای زهرها است.
این واژه در قرآن کریم نیز ۳ بار به صورت «سَمُوم» آمده که اشاره به آتش خلقت جن و همچنین بادهای عذابآور دوزخی دارد. در اشعار کلاسیک فارسی، شاعران بزرگ از باد سموم به عنوان نمادی از خزان غافلگیرکننده، بلایای ناگهانی و سختیهای جانکاه روزگار یاد کردهاند که طراوت زندگی را از بین میبرد.